Stel je voor: je investeert een flink bedrag in een land en ontvangt als beloning een paspoort. In verschillende landen is dit al werkelijkheid.
In Midden-Amerika biedt El Salvador bijvoorbeeld een ‘Bitcoin Freedom Visa’ aan voor buitenlandse investeerders die bereid zijn $1 miljoen te investeren in Bitcoin.
Daarnaast hebben Caribische landen zoals Grenada programma’s waarbij investeerders staatsburgerschap kunnen verkrijgen voor bedragen rond de $150.000.
Deze paspoorten zijn vooral in trek bij westerlingen die op zoek zijn naar een tweede nationaliteit. Een extra paspoort kan voordelen bieden, zoals gemakkelijker reizen en belastingvoordelen.
Zo heft El Salvador geen belasting op winst uit Bitcoin, wat het land extra aantrekkelijk maakt voor cryptobeleggers.
Maar hoe zit het met Suriname? GFC Nieuws onderzocht of een dergelijk investeringsprogramma hier haalbaar zou zijn.
Het idee klinkt als een win-winsituatie: buitenlandse investeerders krijgen een Surinaams paspoort, en onze economie krijgt een stimulans. Met de opkomende olie-industrie zou dit kansen kunnen bieden.
Toch is de realiteit weerbarstiger. In vergelijking met buurlanden zoals Guyana en Trinidad en Tobago mist Suriname essentiële factoren om aantrekkelijk te zijn.
Guyana heeft bijvoorbeeld een snelle economische groei dankzij olie-exploratie en biedt op sommige gebieden een betere infrastructuur en politieke stabiliteit.
Trinidad heeft daarnaast al jaren een goed ontwikkelde energiesector en een aantrekkelijk investeringsklimaat.
Verder kampt ons land met uitdagingen zoals beperkte infrastructuur, waardoor het minder aantrekkelijk is voor investeerders die op zoek zijn naar een tweede paspoort.
Suriname worstelt verder met armoede, hoge criminaliteit, economische instabiliteit en een tekort aan moderne voorzieningen.
Bovendien heeft Suriname beperkte connectiviteit met internationale markten en luchthavens, wat het minder geschikt maakt voor bedrijven die snel toegang willen tot grote handelsnetwerken.
