De laatste tijd lees ik veel negatieve reacties over de taal Sranan Tongo.
Waarom zouden Surinamers niet gewoon de officiële taal van het land spreken, namelijk Nederlands? Het klinkt immers veel netter en beschaafder. En ja, dat kan tot op zekere hoogte waar zijn.
Maar Sranan Tongo vertelt iets over ons als Surinamers. Letterlijk vertaald betekent het “Surinaamse taal”.
Waarom zouden we niet trots mogen zijn op het spreken en kennen van deze taal? Sranan Tongo is de taal van mijn hart, de taal waarmee ik ben opgegroeid.
Mijn vader is een Hindostaan die vloeiend Sarnami spreekt, en mijn moeder is van inheemse afkomst.
Hoewel zij geen hoge opleiding hebben genoten, probeerden ze toch Nederlands met ons te spreken, al ging dat soms gebrekkig. Toch konden zij zich altijd het beste uitdrukken in Sranan Tongo.
Op school heb ik de Nederlandse taal geleerd en me erin verder ontwikkeld. Ben ik goed in het Nederlands? Absoluut.
Als vierjarig kind kon ik al schrijven, en vanaf mijn zesde las ik boeken van kaft tot kaft. Dat heeft een sterke basis gelegd voor mijn beheersing van het Nederlands.
Haalde ik altijd hoge cijfers voor het vak Nederlands? Ja, ik scoorde altijd het hoogst, of het nu ging om opstellen, samenvattingen of presentaties. Maar zou ik ooit mijn afkomst willen verloochenen? Nooit.
Sranan Tongo blijft de taal van mijn hart. Het is de taal waarin ik me volledig kan uitdrukken, waarin ik anderen kan verstaan en helpen die het Nederlands nog niet goed beheersen.
Tegelijkertijd moedig ik hen aan om ook Nederlands te leren, zodat ze zich in beide talen kunnen uiten.
We mogen als Surinamers nooit neerkijken op onze taal. Het is van ons. Het vertelt wie we zijn.
S. King
