In Surinaamse wijken merken sommige bewoners dat hun leven onderwerp van gesprek is.
Waar sociale controle vroeger werd gezien als een vanzelfsprekend onderdeel van gemeenschapszin, ervaart menigeen het nu eerder als bemoeizucht.
Vooral in dichtbevolkte buurten in Paramaribo, Wanica en Nickerie klinkt de klacht dat buren “alles in de gaten houden”.
Een alleenstaande vrouw uit de hoofdstad zegt dat ze zich bekeken voelt. Wanneer ze laat thuiskomt of er een onbekende auto voor haar huis staat, volgen er al snel opmerkingen van buurtgenoten.
“Je hebt het idee dat je geen eigen leven meer mag leiden,” vertelt ze aan GFC Nieuws Lifestyle.
Toch legt een woordvoerder van het KIVC uit dat sociale controle ook positieve kanten heeft.
Het internationale instituut wijst erop dat het in de basis gaat om betrokkenheid bij elkaar. Vroeger hielden buren een oogje in het zeil, letten ze op elkaars kinderen en waren ze alert wanneer er iets verdachts gebeurde.
Dat zorgde voor veiligheid en onderlinge steun, zeker in gemeenschappen waar formele hulp niet altijd direct beschikbaar was.
Volgens het KIVC is het belangrijk om deze voordelen niet uit het oog te verliezen. Sociale controle hoeft niet altijd negatief te zijn.
Het kan ervoor zorgen dat ouderen zich minder alleen voelen, dat jongeren weten dat er altijd iemand is die oplet en dat buren sneller hulp bieden bij noodsituaties.
De woordvoerder erkent wel dat er een grens is tussen zorgzaamheid en roddel.
De oproep is daarom om sociale controle niet louter te zien als ongewenste inmenging, maar ook als een waardevolle traditie die, mits met respect toegepast, het samenleven in Suriname veiliger en warmer kan maken.
