Wanneer we het hebben over welvarende mensen in Suriname nemen velen automatisch aan dat luxe hun vaste metgezel is.
Dure auto’s, grote huizen en natuurlijk de onmisbare stoel in business class tijdens lange vluchten.
Toch blijkt de werkelijkheid soms verrassend anders.
Een goede vriendin van mij die gerust als zeer welgesteld kan worden omschreven, kiest er bewust voor om economy class te vliegen, zelfs wanneer ze naar Nederland of andere verre bestemmingen reist.
In eerste instantie vond ik dat moeilijk te begrijpen. Waarom zou iemand die zonder aarzeling een business class ticket kan betalen, vrijwillig genoegen nemen met minder comfort?
Haar antwoord verraste me. Ze geeft liever hetzelfde bedrag dat ze extra kwijt zou zijn aan een goed doel. Volgens haar levert dat veel meer voldoening op dan een ligstoel of een luxueus menu op tien kilometer hoogte.
Wat dit verhaal bijzonder maakt, is dat haar man er net zo over denkt. Samen zien ze reizen niet als een moment om status te tonen, maar als een praktische manier om van A naar B te komen.
Het geld dat zij uitsparen krijgt zo een maatschappelijke waarde. In hun optiek is dat een investering die verder reikt dan persoonlijke luxe.
Ze vertelde me bovendien dat er in haar directe omgeving meerdere mensen zijn die diezelfde overtuiging delen.
Het gaat hen niet om het imago dat reizen in business class met zich meebrengt, maar om de keuze bewust om te gaan met middelen.
Misschien schuilt daar een les in voor velen van ons. Rijkdom wordt niet altijd zichtbaar in wat je bezit, maar soms juist in wat je weggeeft.
