INGEZONDEN – Het belang van scholing is er één dat nimmer in twijfel getrokken mag worden naar mijns inziens.
Ondanks dit gegeven leeft er een alom bekende gezegde met betrekking tot scholing in onze samenleving, te weten: ” Skoro ne pur’ don’”. Waarom leeft dit gezegde als scholing zo belangrijk is? Ik denk een antwoord op die vraag te hebben.
Scholing wordt opgedeeld in formeel en informeel. Formele scholing geschiedt vaak genoeg binnen een systeem met wat meer structuur (Surinaams onderwijssysteem bijvoorbeeld). Het informele niet.
Het informele behelst het zelf oppakken en bestuderen van een bepaald vakgebied tot het meelopen met een ervaren persoon.
Beide type scholingen leiden uiteindelijk tot hetzelfde doel. Dat doel is het plaatsen van de deelnemer in een goede en vooruitgeschoven positie in het bekwaam worden op het desbetreffende gebied.
Een dichtstbijzijnd voorbeeld ter illustratie hiervan is het zoeken naar goud. Middels scholing (formeel of informeel) wordt bijvoorbeeld geleerd hoe en waar goud gezocht moet worden. Punt!
Maar alleen goede toepassing van die informatie, verkregen uit de scholing, gaat leiden tot het vinden van goud. Als iedere persoon langs deze lijnen keek naar scholing, denk ik niet dat dit gezegde (Skoro ne pur’ don’) zou leven binnen onze samenleving.
Echter, dat is niet wat er gebeurt. Een wezenlijk verschil tussen de twee typen scholingen is dat aan het einde van de formele scholing er een bewijsstuk (diploma, getuigschrift, et cetera) wordt overhandigd aan de deelnemer, maar bij de informele niet.
Op één of ander moment in tijd is dat bewijsstuk van de formele scholing een dusdanig waarde gaan krijgen voor enkelen (als niet velen) dat de informele scholing als minder of helemaal zonder waarde wordt gezien.
Daarbovenop zijn er ook enkelen (als niet velen) die dat bewijsstuk zien als een teken van ultieme bekwaamheid. Daarmee bedoel ik dat er gedacht wordt dat alle wijsheid en deskundigheid zijn behaald.
Om het te houden op het voorbeeld van het goud: die personen denken dus dat ze gelijk meesterlijk zijn in het vinden van goud.
Echter, wanneer het erop aankomt, zijn ze zo slecht in het toepassen van de informatie verkregen uit hun formele scholing dat ze weinig tot geen goud kunnen vinden.
Ondanks dat kunnen ze zich niet ervan weerhouden om de deskundige uit te hangen voor een andere persoon die dat bewijsstuk niet bezit, maar wel instaat is om de informatie uit zijn informele scholing toe te passen om kilogrammen goud te vinden.
Het zijn precies dergelijke situaties die leven geven aan de gedachte dat het bezoeken van een school alleen, niet leidt tot deskundigheid oftewel dat ” Skoro ne pur’ don’”.
Zolang die enkelingen (als niet velen) niet gaan beseffen dat prestatie de maat is voor deskundigheid, zal dit gezegde blijven leven binnen onze samenleving.
Papieren maken je bevoegd, maar niet bekwaam!
Algy Johns
