Econoom Winston Ramautarsingh uitte onlangs felle kritiek op president Jennifer Simons naar aanleiding van de recente schandalen bij de Melkcentrale (MCP), het Staatsziekenfonds (SZF) en de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS).
Volgens hem is het optreden van de president een zoveelste voorbeeld van hoe het altijd fout gaat. Maar wie het hele verhaal bekijkt, ziet dat zijn oordeel allesbehalve genuanceerd is.
Kritiek die te zwart-wit is
Ramautarsingh stelt dat de betrokken functionarissen “uit beeld” zijn verdwenen en dat de president hen slechts met een symbolische ‘mantel der liefde’ behandelt.
Volgens hem bevestigt dit het corrupte systeem, en de econoom concludeert dat het nooit goed kan zijn. Maar deze zwart-wit-benadering doet geen recht aan de complexiteit van bestuurlijke kwesties. Niet elke beslissing kan of moet onmiddellijk leiden tot publieke afrekening.
Snelheid versus zorgvuldigheid
De econoom wijst erop dat onderzoeken bij dit soort zaken in een paar uur of dagen afgerond zouden moeten zijn.
Zijn kritiek op de zogenoemde quickscans die maandenlang duren bij ministeries lijkt op het eerste gezicht terecht. Maar snelheid alleen is geen garantie voor kwaliteit of rechtvaardigheid.
Het negeren van context en nuance ondermijnt eerder de legitimiteit van het oordeel dan dat het bijdraagt aan een beter bestuur.
Het is ook nooit goed
Het probleem met uitspraken zoals die van Ramautarsingh is dat ze een patroon bevestigen: het is altijd fout, wie er ook handelt, wat er ook gedaan wordt. Dat standpunt kan wel scherp en overtuigend klinken, maar draagt weinig bij aan constructieve discussie.
Soms vereist goed bestuur geduld, afwegingen en zorgvuldige afhandeling. In dat licht is het simpelweg stellen dat “het nooit goed is” niet alleen te gemakkelijk, het schept ook een gevoel van machteloosheid bij het publiek.
Kritiek is belangrijk en noodzakelijk, maar moet wel gebaseerd zijn op nuance en realistische verwachtingen. Niet alles is perfect uitvoerbaar en niet iedere beslissing leidt tot onmiddellijk zichtbare resultaten.
Door altijd te concluderen dat het fout is, zoals Ramautarsingh doet, wordt het publieke debat armer en blijft de echte uitdaging – transparantie en verantwoordingsplicht – onbesproken.
R. Biharie
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
