Het is schokkend hoe publiek geld in Suriname wordt misbruikt.
Ex-minister Parmanand Sewdien staat onder zwaar vuur, en terecht.
Zijn opvolger bij LVV, Mike Noersalim, legt nu open dat miljoenen SRD voor bouwprojecten in Saramacca en Nickerie zijn uitgegeven aan werk dat nauwelijks of helemaal niet is uitgevoerd.
Dit is geen kleinigheid; het is een direct voorbeeld van wanbeheer en mogelijk corruptie met staatsmiddelen.
Op het landbouwproefstation in Dirkshoop betaalde de staat circa SRD 23 miljoen voor stallen, woningen en omrastering.
Contractueel moest volledige betaling pas na afronding plaatsvinden. Toch werd de aannemer volledig uitbetaald terwijl het werk onvolledig was en de afmetingen niet klopten.
Bij de Kaboerikreekbrug zijn van de 56 palen slechts 18 geplaatst, terwijl al miljoenen zijn uitgekeerd voor zogenaamd meerwerk. Dit is diefstal van publiek geld, en de burgers betalen de rekening.
Noersalim stuit op een chaotische administratie en probeert alsnog informatie te verzamelen. Maar het is duidelijk: jarenlang heeft gebrekkig toezicht en politieke vriendjespolitiek zulke situaties mogelijk gemaakt.
Surinaamse belastingbetalers verdienen beter. Het parlement moet strenge verantwoording eisen en alle betrokkenen moeten ter verantwoording worden geroepen.
Publieke middelen zijn geen speeltje voor politici of aannemers. Elk verlies, elke misrekening, en elk niet uitgevoerd project is een directe klap voor de samenleving.
Het is tijd dat wanbeheer wordt aangepakt en dat Suriname leert dat staatsgeld alleen mag worden besteed met transparantie, controle en verantwoordelijkheid.
N. Mohari
