De recente opmerkingen van president Chandrikapersad Santokhi dat in de tweede helft van de ambtstermijn “het scoren” moet beginnen en dat vervangingen anytime kunnen plaatsvinden, werpen een dringende vraag op.
Waarom wordt er gewacht om minister Ines Pané van Sociale Zaken en Volkshuisvesting te vervangen, gezien haar gebrekkige aanpak op een cruciaal beleidsterrein?
De tekortkomingen op het gebied van sociaal beleid zijn evident, en zowel het Internationaal Monetair Fonds (IMF) als de bevolking blijven wijzen op de verontrustende gaten in ons sociale vangnet.
De minister van Sociale Zaken lijkt echter niet in staat om een visie of strategie te presenteren die de huidige noodsituatie aanpakt of zich richt op de lange termijn.
Het sociaal beleid in Suriname vertoont al geruime tijd tekenen van structureel verval. De IMF-rapporten blijven wijzen op het ontbreken van een effectief en samenhangend sociaal vangnet, een noodzaak om de meest kwetsbaren te beschermen.
De realiteit is echter dat tot op heden geen concreet plan is opgesteld dat voorziet in een toekomstbestendig systeem voor de komende 15 tot 20 jaar.
Waar willen we eigenlijk heen met ons sociaal beleid? De afwezigheid van een duidelijke richting en visie brengt vragen met zich mee over de competenties en intenties van de huidige beleidsmakers.
Het sociale contract dat ooit werd geïntroduceerd onder Desi Bouterse, hoewel met gemengde resultaten, was een poging om het sociale beleid op de kaart te zetten.
In theorie klonk het goed, maar in de praktijk bleef het tekortschieten door gebrekkige uitvoering, onvoldoende middelen en soms ook corruptie.
Toch was het een stap in de richting van een langetermijnvisie die sindsdien volledig verloren is gegaan. Nu lijkt het erop dat er geen structurele visie bestaat bij de huidige regering, noch bij de minister van Sociale Zaken, om dit beleid weer op te pakken en uit te voeren.
De verantwoordelijkheid van de minister van Sociale Zaken is groot. Zij moet niet alleen een solide, sociaal vangnet creëren, maar ook de weg effenen voor duurzame sociale vooruitgang.
Dit vergt niet alleen kennis en ervaring maar ook een diepgaande betrokkenheid en inzicht in de sociale uitdagingen die ons land kenmerken.
Het is hoog tijd dat de president in actie komt en leiderschap toont door iemand aan te stellen die werkelijk weet waar hij of zij mee bezig is en die het belang van een sterk sociaal vangnet inziet.
A.R. Gangapersad
