Bij het woord “uithuwelijken” denken veel mensen in Suriname meteen aan Hindostanen. Het is een bekend verschijnsel binnen deze gemeenschap.
Ouders of familieleden die een partner uitkiezen voor hun kind, vaak met het oog op traditie, afkomst of stabiliteit.
Toch is dit gebruik niet beperkt tot één cultuur of religie. Ook binnen christelijke kringen komt het, zij het op subtielere wijze, regelmatig voor dat partners door ouders of kerkleiders bij elkaar worden gebracht, blijkt uit een analyse van GFC Nieuws Lifestyle.
In verschillende kerkgemeenschappen, vooral waar men sterk vasthoudt aan traditionele gezinswaarden, worden jonge mensen vaak aangemoedigd om te daten of trouwen met iemand uit dezelfde kerk of denominatie.
Soms gebeurt dit op een zachte, bijna onopvallende manier.
“Je moet eens praten met die jongen, hij is actief in de jeugdgroep,” krijgen jonge vrouwen weleens te horen. Achter zulke opmerkingen schuilt vaak meer dan alleen vriendschappelijke raad.
Een jonge vrouw uit een Volle evangelische gemeente in Paramaribo vertelt dat haar ouders al jaren hopen dat ze trouwt met een “goede christen”.
Een spontane relatie buiten de kerk wordt gezien als risicovol. “Ze bedoelen het goed, maar het voelt soms alsof ik geen vrije keuze heb,” zegt ze aan GFC.
Ook onder jonge mannen leeft het gevoel dat er verwachtingen zijn. Vooral als ze actief zijn in muziekteams of leiderschapsrollen binnen de kerk, krijgen ze vaker te horen wie zogenaamd “bij hen zou passen”.
Hoewel het geen officiële vorm van uithuwelijken is, voelen velen toch een vorm van druk.
Liefde en geloof blijven belangrijke thema’s in de zoektocht naar een partner, maar de lijn tussen begeleiding en bemoeienis blijkt soms dunner dan gedacht.
