Een zestigplusser van Surinaamse afkomst, woonachtig in Noord-Holland, vertelt dat hij zich ondanks zijn Nederlandse nationaliteit nog steeds een buitenstaander voelt in Nederland.
“Al sinds de jaren 80 ben ik officieel Nederlander,” zegt hij aan GFC Nieuws Lifestyle, “maar het gevoel dat ik erbij hoor, ontbreekt volledig.”
Hij uit zijn mening in reactie op de recente uitspraken van lifestyledeskundige Patricia Wong, die zei dat veel Surinaamse Nederlanders trots zijn op hun Nederlandse paspoort, het zogenaamde ‘donkerrode boekje’.
“Met dit paspoort heb je toegang tot de wereld, en dat geeft een gevoel van mogelijkheden die in Suriname niet altijd vanzelfsprekend zijn,” aldus Wong.
“Voor Surinaamse Nederlanders is het een erkenning van hun bijdrage aan de Nederlandse samenleving.”
De heer stelt echter dat het Nederlandse paspoort voor hem niets meer betekent dan een juridisch document.
“Er is een duidelijke kloof zichtbaar tussen mij en de Nederlandse samenleving,” zegt hij. “Ondanks mijn inspanningen om me aan te passen, voelt het alsof ik er nooit echt bij hoor.”
Hij wijst daarbij op subtiele en soms minder subtiele signalen van afstand, zoals blikken en opmerkingen die hem telkens weer herinneren aan zijn Surinaamse afkomst.
Zijn ervaringen werpen een ander licht op de positieve toon van Wong’s uitspraken en benadrukken dat het gevoel van verbinding met Nederland niet voor iedereen hetzelfde is.
“Het Nederlandse paspoort biedt vrijheid op papier, maar dat betekent niet dat je je ook vrij voelt in het land zelf,” concludeert hij.
Foto ter illustratie.
