Volgens lifestyleanalist en trendwatcher Patricia Wong hoor je in Nederland tegenwoordig een opvallende term voor die vervelende oogontsteking bij de wimpers.
Waar de officiële Nederlandse naam een “strontje” is, hoort Wong soms Nederlanders spreken over een “stroentjie”.
Overgenomen van de buren
“Het is fascinerend om te zien,” vertelt Wong. “Ik merk dat enkele Nederlanders het woord ‘stroentjie’ hebben overgenomen van hun Surinaamse vrienden, buren of collega’s.
In de Surinaamse gemeenschap is die verbastering van ‘strontje’ heel gangbaar, en blijkbaar vinden Nederlanders het zo’n typerend of misschien wel zachter klinkend woord, dat ze het simpelweg in hun eigen vocabulaire hebben opgenomen.”
De reis van een woord
Wat medisch gezien een Hordeolum heet — dat rode, pijnlijke bultje door een ontstoken haarzakje — heeft via de Surinaamse spreektaal zijn weg gevonden naar de bredere Nederlandse samenleving.
Volgens Wong laat dit perfect zien hoe taal zich organisch verspreidt. “Mensen horen het in hun omgeving en gaan er onbewust vanuit dat dit de juiste manier is om het te zeggen. Voor je het weet, vraagt een oer-Hollandse buurvrouw of je toevallig ook last hebt van een ‘stroentjie’.”
Invloed van de straat en de omgeving
De analist wijst erop dat informele gesprekken de motor zijn achter dit soort taalveranderingen. In een multiculturele samenleving zoals die in Nederland en Suriname, beïnvloeden talen en dialecten elkaar voortdurend.
“De medische term is veel te formeel voor de dagelijkse praktijk,” zegt ze aan GFC Nieuws Lifestyle.
“Daardoor krijgt een alternatieve, bijna troetelachtige uitspraak als ‘stroentjie’ de kans om bekender en geliefder te worden dan het oorspronkelijke woord.”
Volgens Wong laat dit voorbeeld zien dat taal nooit stilstaat. Of je het nu een strontje noemt of de Surinaamse variant gebruikt: de pijn bij het ooglid blijft hetzelfde, maar de manier waarop we erover praten vertelt een verhaal over hoe we met elkaar samenleven en elkaars woorden overnemen.
