Voor veel Surinamers klinkt Nederland al decennia als een droom: betere toekomst, meer kansen, financiële zekerheid.
De stap naar het westen voelt voor velen als dé uitweg uit economische onzekerheid. Niet voor niets blijft 80% van de Surinaamse studenten in Nederland wonen na hun studie.
Maar de tijden veranderen. GFC Nieuws Lifestyle dook erin en wat blijkt: Nederland is allang geen vanzelfsprekende ‘escape’ meer voor wie zonder studie of werkcontract naar Europa wil.
Steeds vaker blijkt het land moeilijk te verkopen aan Surinamers, vooral die met beperkte middelen.
Een van de grootste struikelblokken? Wonen. Betaalbare woningen zijn bijna niet meer te vinden. Huurprijzen zijn door het dak, en wachtlijsten voor sociale huur kunnen jaren duren. Een koophuis? Vergeet het als je geen flinke spaarrekening hebt.
Daarbovenop komt de belastingdruk. In Nederland is veel goed geregeld, maar daar betaal je ook flink voor. Van loonbelasting tot accijnzen, aan het eind van de maand blijft er netto vaak minder over dan mensen vooraf denken.
De regels om te mogen blijven zijn ook strenger geworden. Verblijfsvergunningen aanvragen of naturaliseren is tegenwoordig een bureaucratisch hindernissenparcours, vooral onder de huidige regering.
En dan de levensstijl zelf: de werkdruk is hoog, vrije tijd is schaars, en het constante moeten presteren weegt zwaar. In Suriname is het leven misschien minder ‘gelikt’, maar vaak wel rustiger en menselijker.
Voor Surinamers uit de middenklasse die nu bijvoorbeeld al in een vrijstaand huis wonen, een auto voor de deur hebben en genoeg ruimte en rust kennen is de stap naar een klein appartement in Nederland, reizen met de bus, en minder vrije tijd soms gewoon geen promotie. Dezelfde leefstijl aanhouden kost in Nederland gewoon meer.
