Dharm Mungra, de voorzitter van DNL, heeft in een verklaring aan GFC Nieuws zijn scepsis uitgesproken over de recente uitlatingen van president Chan Santokhi.
De president waarschuwde zijn ministers dat zij geen fouten meer mogen maken, anders zal hij persoonlijk ingrijpen. Mungra beschouwt deze uitspraak echter als niet geloofwaardig gezien recente gebeurtenissen.
Mungra schrijft het volgende: Een grotere komedie dan deze hebben we in lange tijd niet meegemaakt. Ga zelf maar na: een reusachtig groot areaal van 200 hectare wordt in recordtijd na aanvraag toegekend aan een zogenaamde stichting die nu beweert grote plannen te hebben voor het cultiveren van het areaal.
Meer dan 200 kleine en middelgrote landbouwers die ook al jaren aanvragen hebben lopen in de Stalweide worden op brute wijze overgeslagen.
In het afhandelingstraject van de aanvraag door de onder het mom van een stichting opererende aanvrager van het perceel zijn er ten minste een twaalftal instanties c.q. autoriteiten die onder normale omstandigheden gepasseerd moeten worden voor allerlei vereiste verificaties en adviezen.
Onder anderen: BO, de districtssecretaris, de commissaris, de regiocoördinator LVV, de directeur LVV, het hoofd Domeinen, de inspecteur Grondinspectie, het hoofd Grondinspectie, OD Grondzaken, de directeur Grondzaken en tenslotte de minister van GBB.
De president maakt als reactie op het ontstane grote tumult en de protesten van de geschokte gemeenschap met veel fanfare bekend dat hij opdracht heeft gegeven aan de minister van GBB om deze toekenning, die van alle kanten letterlijk “stinkt”, onmiddellijk terug te draaien.
Daarbij gedraagt hij zich als een grote machoman door te stellen: “Maak geen fout, want de president zal ingrijpen”. Als voornaamste reden geeft hij op, en dat is waar het ons om gaat, dat de toekenning zou berusten op “een incident, een menselijke vergissing”.
Met andere woorden, niets is fout, alle twaalf autoriteiten langs wie het stuk is gepasseerd hebben dezelfde vergissing gemaakt, waren allen dus door dezelfde slaapmuskiet gestoken en “zijn met zijn allen dus schuldig” aan deze onbegrijpelijke en botweg gezegd “kwaadaardige vergissing”.
Onnodig te zeggen dat de president dus, zijn stoere taal en waarschuwing ten spijt, niets anders beoogt dan om deze misdaad met de mantel der liefde te bedekken.
Zijn stoere taal is duidelijk een geval van rook zonder vuur, die hij beter achterwege kan laten omdat het juist zijn al erg wankelende geloofwaardigheid verder ondermijnt.
Wanneer in het rijtje van te passeren instanties of autoriteiten daarbij vijf van de twaalf instanties eenvoudigweg worden overgeslagen, hoe durf je dat dan als een “simpele vergissing” af te doen?
Omdat het precies hetzelfde is als de bewaker die zijn ogen dichtknijpt of de andere kant opkijkt als de dief komt stelen. Intussen beweert de sluwe belanghebbende achter deze “lege” stichting al een hypotheek te hebben gevestigd op het perceel.
Bij welke gerenommeerde bankinstelling dat is gebeurd en op welke gronden, is dan ook een onderzoek waard. Mocht het echter gaan om een illegale geldschieter, dan is eveneens aan de orde de vraag of die belasting betaalt en of het om “wit, grijs of zwart” geld gaat.
