De droom van een langdurig bezoek aan het warme Suriname is voor veel SuriNeds een diepgewortelde wens, zeker gezien de hoge ticketprijzen die een korte trip zonde maken.
Toch stelt de Nederlandse wet striemende voorwaarden aan uitkeringsgerechtigden die de grens over gaan. Wie te lang wegblijft, riskeert een stopgezette uitkering en forse boetes.
De regels zijn onverbiddelijk en een onjuiste inschatting kan grote financiële gevolgen hebben.
GFC Nieuws deed onderzoek naar de exacte wettelijke kaders.
Strikte termijnen volgens de Participatiewet
Voor de meeste ontvangers van een bijstandsuitkering geldt een harde grens. Zoals de Rijksoverheid stelt, mag men maximaal vier weken (28 dagen) per kalenderjaar naar het buitenland, met behoud van de uitkering.
Er is een belangrijk onderscheid voor ouderen. Wie de AOW-leeftijd heeft en een AIO-aanvulling ontvangt, mag veel langer weg.
Volgens de Sociale Verzekeringsbank (SVB) geldt voor deze groep een maximum van 13 weken per jaar. Let wel op: als de partner jonger is dan de AOW-leeftijd, geldt voor die persoon vaak de grens van vier weken.
Risico’s en de meldingsplicht
Wie de toegestane termijn overschrijdt, raakt direct het recht op bijstand kwijt voor de dagen dat men ’te lang’ in Suriname verblijft.
In de praktijk resulteert te lange afwezigheid vaak in een volledige stopzetting van de uitkering. Men moet bij terugkeer dan een nieuwe aanvraag indienen, wat weken kan duren.
Dit risico wordt vergroot bij de zogenaamde ‘decembervalkuil’, waarbij een lange reis over de jaarwisseling wordt gepland.
De gemeente ziet dit als één aaneengesloten periode, wat vrijwel altijd leidt tot overtreding van de vierwekenregel.
Om alle risico’s te vermijden, is de meldingsplicht doorslaggevend. Zowel de gemeente als de SVB moet vooraf over de reis geïnformeerd worden. Dit is noodzakelijk.
Volgens het CBS ontvangt ongeveer 11,7% van de eerste generatie Surinaamse Nederlanders een bijstandsuitkering.
In totaal waren in het tweede kwartaal van 2024 ruim 395.000 Nederlanders afhankelijk van deze vorm van sociale zekerheid.
