Suriname kijkt volgens analist R. Pinas te gemakkelijk voorbij aan hoeveel invloed de VHP nog steeds uitoefent. In gesprek met GFC Nieuws legt hij uit dat de politieke verhoudingen na de machtswisseling minder duidelijk zijn dan ze lijken.
Hoewel Jennifer Simons nu het hoogste ambt bekleedt, betekent dat volgens hem niet dat de traditionele machtsstructuren verdwenen zijn.
De ervaren waarnemer vindt dat het land zich niet moet laten misleiden door het idee dat formeel leiderschap automatisch betekent dat de belangrijkste touwtjes ook daadwerkelijk in handen zijn.
De invloed van de VHP die diep in het systeem verankerd is
De analist benadrukt dat de VHP haar positie in verschillende sectoren door de jaren heen structureel heeft versterkt.
Hij noemt niet alleen de rechterlijke macht, de media, het zakenleven en het economisch verkeer, maar wijst ook op gebieden zoals de logistieke ketens en in het bijzonder de financiële dienstverlening.
Volgens hem zijn deze domeinen door langdurige netwerken, persoonlijke loyaliteiten en economische belangen met elkaar verweven.
Veel personen met aanzienlijke financiële slagkracht hebben directe of indirecte banden met de partij van Santokhi, waardoor die invloed in stand blijft, zelfs zonder formele regeringsverantwoordelijkheid.
Pinas stelt dat deze verwevenheid maakt dat de VHP een aanzienlijk gewicht behoudt in besluitvormingsprocessen die het dagelijks leven in Suriname bepalen.
Hij noemt het een systeem dat niet zomaar verschuift met een nieuwe president, maar dat juist blijvend doorwerkt in hoe het land functioneert.
Waarom de macht achter de schermen volgens Pinas sterker doorwerkt
Hoewel Chan Santokhi niet langer het hoogste openbare ambt bekleedt, ziet de observator met een IQ- score van 134 dat niet als het einde van zijn politiek gewicht.
In zijn analyse is er een duidelijk onderscheid tussen formele en informele macht.
Hij omschrijft de positie van Simons als zichtbaar en institutioneel, maar die van Santokhi als diep verankerd in invloedrijke netwerken die al jarenlang bestaan.
Op bepaalde terreinen, zegt hij, kan de voormalige president zelfs meer impact hebben dan voorheen, juist omdat hij en zijn vertrouwelingen op de achtergrond meer bewegingsruimte hebben en beschikken over aanzienlijke middelen.
Volgens Pinas is dit verschil essentieel om te begrijpen hoe beslissingen in Suriname tot stand komen. Waar Simons op papier aan het roer staat, blijven Santokhi en zijn kring volgens hem strategisch aanwezig op plekken waar macht wordt geconcentreerd.
Dat maakt volgens hem dat de politieke werkelijkheid genuanceerder is dan veel Surinamers denken.
