Melvin Bouva heeft in De Nationale Assemblée documentatie overhandigd waarin hij stelt dat onderminister Ramsukul betrokken zou zijn bij stichtingen die mogelijk handelen in grond.
Deze actie lijkt op het eerste gezicht een poging om vermeende corruptie of belangenverstrengeling aan de kaak te stellen. Echter, wanneer dit wordt geplaatst naast de erfenis van tien jaar NDP-bestuur, komt deze kritiek bijzonder hypocriet over.
De periode van Bouterse 1 en 2 wordt immers gekenmerkt door tal van corruptieschandalen, zoals de verdwenen miljoenen bij naschoolse opvang en het ontbrekende spoor van voormalig minister Hoefdraad.
Terwijl Bouva de regering verwijten maakt, blijft hij opvallend stil over hoe zijn eigen partij heeft bijgedragen aan de financiële en institutionele verzwakking van het land.
Zijn oproep om duidelijkheid van Ramsukul klinkt hol zolang hij niet bereid is zelf verantwoording af te leggen over de vele onduidelijkheden uit zijn eigen regeerperiode.
Daarnaast is het opmerkelijk dat Bouva zijn kritiek richt op zaken die binnen de huidige bestuursperiode worden aangepakt.
Ramsukul heeft al openheid van zaken gegeven, maar van Bouva horen we niets over de miljarden die onder het NDP-bestuur verdwenen zijn. Het volk heeft recht op antwoorden over het schrikbarende wanbeleid dat plaatsvond in de afgelopen decennia.
Deze strategie van de NDP om voortdurend de aandacht af te leiden van hun eigen tekortkomingen door nieuwe schandalen aan te kaarten, lijkt niet meer te werken.
Surinamers willen een ander politiek klimaat, waarin zelfreflectie, verantwoordelijkheid en transparantie centraal staan. Bouva zou er goed aan doen om deze waarden te omarmen in plaats van oude tactieken te herhalen.
J. Monsanto
