In Suriname is er bezorgdheid onder diverse kritische burgers over de kwaliteit van het onderwijs. Deze burgers uiten hun zorgen over onderwijsgevenden die hun werk niet naar behoren zouden doen, wat resulteert in de noodzaak voor leerlingen om bijlessen te volgen.
Er wordt beweerd dat als de lessen adequaat worden behandeld in de klas, bijlessen overbodig zouden zijn.
Op sociale media komen diverse reacties naar voren. Rinia Boedhoe, een ervaren onderwijzer met 40 jaar ervaring, schrijft het volgende: “De lessen moeten goed behandeld worden op school. Als de stof goed wordt overgedragen is er geen bijles nodig.”
“Het hangt helemaal van de leerkracht af hoe het uitgelegd wordt. Ik weet waarover ik praat; je hebt leerkrachten die hun beroep goed uitoefenen, maar ook zij die alleen om het geld naar school gaan.”
Een andere burger richt zich op het Ministerie van Onderwijs: “Het Ministerie van Onderwijs heeft dit zelf in de hand gewerkt. Waarom worden de lessen niet begrepen op school?”
“Waarom krijgen zoveel kids onvoldoendes voor wiskunde en natuurkunde? Er is veel te doen. Eigenlijk moeten kids niet naar bijles. Wat behandeld is op school moet goed gedaan worden. Er moet genoeg tijd eraan besteed worden. Er moet genoeg geoefend worden. Maar de tijd hiervoor is er niet, want de leerstof is te veel.”
Deze reacties weerspiegelen een diepere bezorgdheid over het onderwijssysteem in Suriname.
De kritiek richt zich op zowel de competentie van sommige onderwijzers als op de structuur en het curriculum van het onderwijs, waarbij wordt gesuggereerd dat overladen programma’s bijdragen aan de problemen.
Deze situatie roept vragen op over de effectiviteit van het huidige onderwijsbeleid en de ondersteuning die leerkrachten ontvangen om aan de behoeften van hun leerlingen te voldoen.
Foto ter illustratie.
