Voor jonge mensen in Suriname start studeren dikwijls met optimisme. Een opleiding volgen, dromen najagen en later een bijdrage leveren aan de maatschappij.
Maar gaandeweg komt er twijfel. Het idee dat een diploma automatisch toegang geeft tot een betere toekomst lijkt steeds minder vanzelfsprekend.
Op sociale media zien studenten hoe leeftijdsgenoten zonder studieachtergrond soms sneller succes behalen dan afgestudeerden. Dat contrast zorgt voor onrust en vragen.
Vaker hoor je studenten verzuchten dat hun inspanningen weinig zekerheid bieden. Tentamens, rapporten en lange stages kosten veel tijd en energie, terwijl vacatures vaak niet eens om een diploma vragen.
Ervaring of goede relaties wegen in Suriname soms zwaarder. Wanneer iemand via familiebanden of persoonlijke connecties een functie binnensleept, groeit bij anderen de onzekerheid of hun investering in onderwijs werkelijk de moeite waard is.
Een derdejaars studente verwoordt het in gesprek met GFC Nieuws zo: “Ik heb jarenlang keihard gewerkt, maar zie mensen zonder diploma posities krijgen waar ik nog niet eens voor in aanmerking kom. Dan vraag je je af of je niet achterloopt.”
Toch is het beeld niet volledig negatief. Een opleiding geeft vaardigheden die later van pas komen, van kritisch denken tot het opbouwen van een netwerk.
Bovendien biedt het vaak meer kansen op lange termijn. Maar in Suriname lijkt de beloning voor die inzet niet altijd evenredig verdeeld.
Dat besef maakt dat jongeren steeds vaker alternatieve routes zoeken. Ze investeren in online cursussen, praktische trainingen of ondernemerschap.
Studeren blijft waardevol, zo klinkt het, maar alleen als de samenleving het nut en de betekenis van die inspanning ook echt erkent. Zonder die erkenning dreigt motivatie langzaam weg te ebben.
