De vermissing van een jongen die inmiddels al meer dan dertig uur spoorloos is nadat hij in het bos is verdwaald, houdt de Surinaamse samenleving in spanning.
De situatie roept niet alleen diepe zorgen op over zijn welzijn, maar ook fundamentele vragen over de paraatheid en slagkracht van de overheid in noodsituaties, zegt Joan Nibte, ondervoorzitter van de politieke partij PRO.
Eerste zoekacties door familie en burgers
Uit berichten van de familie blijkt dat de eerste zoekacties voornamelijk zijn opgepakt door familieleden en vrienden.
Juist in gevallen waarin elke minuut telt, mag van de overheid een snelle, zichtbare en professionele reactie worden verwacht, haalt Nibte aan.
Wanneer deze uitblijft of onvoldoende herkenbaar is, ontstaat het pijnlijke gevoel dat burgers in crisissituaties grotendeels op zichzelf zijn aangewezen.
Vragen over nationaal calamiteiten- en veiligheidsplan
Deze gang van zaken werpt volgens Nibte een kritisch licht op het bestaan en het functioneren van een nationaal calamiteiten- en veiligheidsplan.
Suriname kent uitgestrekte bosgebieden waar verdwalen snel levensbedreigend kan worden. Dat vraagt om een direct gecoördineerde inzet van alle relevante instanties.
Wanneer zo’n aanpak niet onmiddellijk zichtbaar is, tast dat het vertrouwen van burgers in de beschermende rol van de staat aan.
Veiligheid als fundamenteel recht
Vanuit de ideologie van de Partij voor Recht en Ontwikkeling is veiligheid geen gunst, maar een fundamenteel recht en een kerntaak van de staat.
Ontwikkeling verliest haar betekenis wanneer het recht op bescherming niet concreet en tijdig wordt waargemaakt. Iedere burger — en zeker een kind — moet kunnen rekenen op onmiddellijke inzet van de verantwoordelijke autoriteiten wanneer zijn of haar leven in gevaar is.
Hoop op een goede afloop, maar ook een duidelijke waarschuwing
Op dit moment gaat alle hoop uit naar een goede afloop. “Onze gedachten zijn bij de jongeman en zijn familie, aan wie wij kracht en sterkte toewensen in deze onzekere en angstige uren.
“Tegelijkertijd moet deze vermissing dienen als een wake-upcall voor de overheid. Calamiteitenplannen mogen geen papieren werkelijkheid zijn, maar moeten functioneren op het moment dat het er het meest toe doet”, aldus Nibte.
