In de aanloop naar de Internationale Dag tegen Homo-, Bi-, Intersekse en Transfobie (IDAHOBIT) op 17 mei, vestigen LGBTI-mensenrechtenorganisaties de aandacht op belangrijke vooruitgang en aanhoudende uitdagingen.
Dit jaar markeert de 34e verjaardag van de beslissing van de Wereldgezondheidsorganisatie om homoseksualiteit te verwijderen uit de Internationale Classificatie van Ziekten, een besluit gevolgd door het schrappen van transseksualiteit in 2019.
Ondanks deze vooruitgang, benadrukken organisaties zoals Projekta en PAREA, ondersteund door de Europese Unie, dat discriminatie nog steeds een realiteit is voor veel LGBTI-personen.
In meer dan 68 landen wereldwijd worden zij nog steeds wettelijk gediscrimineerd, wat leidt tot aanzienlijke angst voor hun veiligheid en welzijn.
Suriname, al 75 jaar een ondertekenaar van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, heeft aanzienlijke stappen gezet in de Caribische regio op het gebied van gelijkwaardigheid en inclusiviteit voor LGBTI-personen.
Er zijn verbeteringen merkbaar in de wetgeving en verminderd fysiek geweld, maar de strijd tegen mentaal geweld en maatschappelijke uitsluiting duurt voort.
Dit jaar luidt het thema van IDAHOBIT, vastgesteld door de internationale vereniging van Lesbiennes, Gays, Biseksuelen, Trans- en Interseksen (ILGA), “Leave no one behind: freedom, equality, justice for all”.
Dit thema echoot een van de kernmissies van de Sustainable Development Goals (SDGs) voor 2030, waar Suriname zich ook aan heeft gecommitteerd.
Rondom IDAHOBIT worden diverse activiteiten georganiseerd, zoals discussies over inclusieve kunstuitingen, geweld, seksuele gezondheid van LGBTI-personen, inclusieve werkplekken in het bedrijfsleven, en inclusieve arbeidsovereenkomsten met de vakbeweging.
Deze evenementen, ondersteund door het Stand With Us programma, zijn gericht op het bevorderen van dialoog en bewustzijn, en streven ernaar om een omgeving te creëren waar iedereen vrij en veilig zichzelf kan zijn.
Samenwerkende organisaties hopen dat deze gesprekken niet alleen beperkt blijven tot deze specifieke dagen, maar voortdurend worden gevoerd in huizen, scholen, werkplekken, en binnen beleidsvorming.
“Met pijn kan niemand leven,” is een boodschap die resonantie vindt in de gehele gemeenschap, aangezien discriminatie diepgewortelde effecten heeft op individuen.
Deze twee weken van activisme en bewustwording zijn een cruciaal onderdeel van de bredere strijd voor gerechtigheid, vrijheid en gelijkheid voor iedereen, ongeacht seksuele geaardheid of genderidentiteit.
