INGEZONDEN– De monetaire situatie van Suriname kan met het ‘recept’ van de Internationaal Monetaire Fonds (IMF) binnen enkele jaren of zelf korter weer in evenwicht komen.
In tegenstelling tot wat veel Surinamers vrezen, brengt het opvolgen van de adviezen van het IMF geen verdere verarming voor de laagste inkomensgroepen met zich mee.
Sterker nog, de koopkracht van de meeste Surinamers zal binnen afzienbare termijn verdubbelen. Het land heeft overigens heel weinig opties om binnen korte tijd uit het dieptepunt zich een weg naar herstel te banen.
De onderhandelingen tussen Suriname en het IMF duren langer, vanwege de voorwaarden die het fonds aan die leningen stelt. Zo zou de Surinaamse regering belastingen moeten verhogen en moeten snijden in subsidies.
De pijlen richten zich daarbij vooral op brandstofsubsidies en subsidies aan noodlijdende parastatale bedrijven. Ook binnen het ambtenarenapparaat moet er worden bezuinigd.
Om deze redenen werd in 2016 massaal geprotesteerd tegen de komst van het IMF in Suriname. Ook nu wordt wederom geroepen door onder meer de Centrale van Landsdienaren Organisaties dat het IMF wegblijft van Suriname. Een alternatief echter hoe het land uit het diep dal moet klauteren, wordt niet gegeven.
Nieuwe leningen sluiten, om het land te redden, is geen optie. Nog fris is ons geheugen toen in 2017 het IMF de financiële ondersteuning aan ons land stillegde.
Dat gebeurde nadat Suriname had geweigerd om de subsidies op brandstof, elektriciteit en water af te bouwen.
De toenmalige minister van Financiën Gillmore Hoefdraad besloot destijds dat Suriname de steun niet meer nodig had.
In plaats van gebruik te maken van het IMF-geld koos hij ervoor te gaan lenen op de internationale kapitaalmarkt en zou hij via illegale constructies aan geld zijn gekomen.
De Stem
Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Wenst ook u een ingezonden stuk te publiceren? Mail dit naar [email protected]
