Het is een ongemakkelijke waarheid, maar één die niet genegeerd kan worden: de taalbeheersing van sommige Surinaamse parlementariërs, ministers, en andere hoge politici is ondermaats.
Dit is niet slechts een kwestie van esthetiek, maar van nationaal belang en internationaal aanzien. In een tijd waarin Suriname zich positioneert als een belangrijke speler op het wereldtoneel, is het onaanvaardbaar dat leden van De Nationale Assemblee (DNA) en anderen in de politieke arena worstelen met de beheersing van de Nederlandse taal.
De problemen variëren van het constant verkeerd gebruiken van lidwoorden tot een beperkt vocabulaire en onhandige woordformuleringen.
Deze tekortkomingen werpen een schaduw over de professionaliteit en competentie van onze politieke vertegenwoordigers. Intellectuelen, zowel in Suriname als in het buitenland, kijken met scepsis en verminderd respect naar politici die zich niet adequaat kunnen uitdrukken. Dit heeft ook directe gevolgen voor hoe serieus onze politieke stem wordt genomen op internationale platforms.
Vergelijken we de taalvaardigheid van onze politici met die van de Nederlandse Tweede Kamer, dan zien we een schril contrast. De Nederlandse parlementariërs demonstreren een taalbeheersing die niet alleen hun persoonlijke intelligentie reflecteert, maar ook het educatieve en culturele niveau van het land dat zij vertegenwoordigen. Surinaamse politici zouden hier een voorbeeld aan moeten nemen.
Een persoon, en zeker een politicus, met een slechte taalbeheersing wordt vaak geassocieerd met een lagere intelligentie. Of deze perceptie nu terecht is of niet, in de wereld van internationale politiek en diplomatie kan zo’n imago verwoestende gevolgen hebben.
Voor de vooruitgang en het imago van Suriname is het noodzakelijk dat onze politieke vertegenwoordigers niet alleen gedachten en ideeën helder kunnen formuleren, maar deze ook vloeiend en correct kunnen overbrengen.
Het is tijd dat we deze kwestie aanpakken met de urgentie die het verdient. Bijscholing in de Nederlandse taal voor onze politici is geen luxe, maar een noodzaak.
Het gaat hier niet alleen om de individuele ontwikkeling van politici, maar om de nationale trots en internationale reputatie van Suriname.
