Hoewel velen denken dat de goudwinning in Suriname bijdraagt aan de welvaart, brengt deze industrie serieuze nadelen met zich mee voor het milieu en de gezondheid van de bevolking.
Suriname staat bekend om zijn rijke bodem vol natuurlijke hulpbronnen, waaronder goud.
De opbrengst uit goudwinning levert inkomsten op voor het land en creëert banen, maar de prijs die we betalen, is hoog. Vooral kleinschalige mijnbouwers gebruiken vaak kwik om goud van andere mineralen te scheiden.
Bewoners in nabijgelegen gebieden lopen hierdoor gezondheidsrisico’s, zoals kwikvergiftiging. Onderzoek heeft aangetoond dat in haarmonsters van bewoners van het Pusugrunu-gebied een te hoge concentratie van kwik werd aangetroffen.
Daarnaast leidt goudwinning tot grootschalige ontbossing. Bossen worden gekapt om ruimte te maken voor mijnbouwactiviteiten, wat resulteert in verlies van biodiversiteit en verstoring van ecosystemen.
Planten- en diersoorten verdwijnen, en het natuurlijk evenwicht wordt verstoord. Het Wereld Natuur Fonds (WWF) meldt dat sinds 2001 al duizenden hectares bos verloren zijn gegaan door illegale en kleinschalige goudmijnen.
Om de schadelijke impact te beperken, werken de overheid en organisaties aan projecten zoals het EMSAGS-initiatief, dat zich richt op duurzame mijnbouwmethoden en vermindering van kwikgebruik.
Dit project heeft tot doel het beheer van ambachtelijke en kleinschalige goudwinning in Suriname te verbeteren en de toepassing van milieuverantwoorde mijnbouwtechnologieën te bevorderen.
