De recente onthulling dat twintig overheidsvoertuigen aan regeringsfunctionarissen zijn verkocht voor slechts een kwart van hun taxatiewaarde is een nieuwe kras op het toch al broze vertrouwen in behoorlijk bestuur.
Volgens NDP-fractieleider Rabin Parmessar is dit slechts het topje van de ijsberg. Minister Stephen Tsang van Openbare Werken & Ruimtelijke Ontwikkeling laat momenteel het hele wagenpark inventariseren, waarbij vermoedens bestaan van structureel gesjoemel met honderden voertuigen.
De cijfers spreken voor zich: twee auto’s met een aanschafwaarde van boven de US$ 100.000 zijn verkocht voor iets meer dan US$ 10.000. Meerdere SUV’s en pick-ups zijn weggegeven voor bedragen rond de US$ 4.000.
Voormalig ministers, zoals Amar Ramadhin en Silvano Tjong-Ahin, kregen hun voertuigen mee ondanks dat ze geen deel meer uitmaakten van de regering.
Dit alles in een tijd waarin de bevolking wordt gevraagd “de broekriem aan te halen” en waarin tijdens de behandeling van de wet op financiële voorzieningen nog stevige kritiek werd geleverd op de vorige regering voor vergelijkbare praktijken.
Destijds werden auto’s voor 10% van de taxatiewaarde verkocht; deze regering verhoogde het percentage naar 25%. Maar ook dat is, zoals Parmessar terecht stelt, een “verkapt cadeautje” – zeker als de taxatiewaarde bewust laag wordt gehouden.
De kern van het probleem
Het gaat hier niet slechts om een morele kwestie of een beetje financiële creativiteit. Dit is een direct verlies voor de staatskas, betaald door de burger.
Bovendien creëert het een cultuur waarin publieke middelen worden gezien als interne privileges in plaats van als gemeenschappelijk bezit.
De betrokken functionarissen hebben niet alleen geprofiteerd van hun positie, maar ook een signaal afgegeven: integriteit is onderhandelbaar.
Er is dringend behoefte aan strengere regels voor de afstoting van overheidsbezit. Enkele aanbevelingen:
Onafhankelijke taxatie door externe bureaus, met publieke openbaarmaking van de waardebepaling.
Openbare aanbesteding bij verkoop van dienstvoertuigen, zodat elke burger kan meebieden.
Een wettelijke afkoelperiode van minstens 3 jaar voordat ex-bewindslieden of topambtenaren een dienstauto mogen overnemen.
Invoering van strafrechtelijke aansprakelijkheid bij misbruik van taxaties of verkoopprocedures.
Zonder zulke maatregelen blijft het patroon zich herhalen – ongeacht wie er aan de macht is.
Ben M.D.
