In Suriname heerst nog steeds een sluier van geheimzinnigheid rondom de voorgenomen komst van de mennonieten naar het land.
Er gaan zelfs geruchten dat de mennonieten azen op maar liefst 1 miljoen hectare grond.
Terwijl de president en de Bibis-minister slechts summier aangeven dat de mennonieten op eigen initiatief naar Suriname willen komen om grootschalige landbouw te bedrijven, lijkt de minister van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) verrassend genoeg van niets op de hoogte te zijn.
De recente onthullingen door DNA-lid Iona Edwards van de NDP uit Sipaliwini hebben deze kwestie opnieuw onder de aandacht gebracht.
Edwards benadrukt dat er documenten zijn waaruit blijkt dat aanvragen zijn ingediend voor indrukwekkende stukken grond, elk 3.500 hectare groot, in West-Suriname – het beoogde vestigingsgebied van de mennonieten.
De vraag rijst of deze gronduitgifte een sluwe manier is om de mennonieten te faciliteren, ondanks de sterke ontkenningen van de regering. “Is dit een onopvallende strategie om de mennonieten van grond te voorzien, terwijl de regering dit krachtig ontkent? Na echte we siki in a kondre,” merkte Edwards op.
Opmerkelijk is dat niemand in Suriname lijkt te weten waar precies de mennonieten zich zullen vestigen. Edwards wijst erop dat zelfs gronden worden gereserveerd voor ministeries, en vraagt zich af wat de beleidsplanning hierachter is. Ze benadrukt de noodzaak van transparantie en betrokkenheid van de gemeenschap bij dit proces.
Edwards haalt een rapport en een video-interview aan, waarin wordt gesteld dat er maar liefst 451.000 hectare beschikbaar zal worden gesteld voor de mennonieten ten behoeve van grootschalige landbouw.
“Het lijkt onwaarschijnlijk dat de regering beweert hier niet van op de hoogte te zijn. Adrian Barbero van Tara Invest, de organisatie die betrokken is bij het aantrekken van de mennonieten, geeft in een interview aan dat hij juist benaderd is door de Surinaamse regering om de mennonieten naar het land te brengen. De regering zou zelfs 300.000 hectare grond aanbieden. De standpunten van de regering lijken tegenstrijdig. Wat is de waarheid?” vraagt Edwards zich af.
