Volgens George Lazo ligt de sleutel tot echte duurzame ontwikkeling van Suriname in handen van de inheemse volken en Marrons.
Zij moeten de koers bepalen, waarbij de rest van de samenleving volgt.
De huidige politieke partijen die regeringsverantwoordelijkheid dragen, dienen zich te conformeren aan deze fundamentele, niet-koloniale denkwijze, waarin de mens en niet de winst centraal staat.
Lazo wijst erop dat het koloniale denkpatroon nog altijd voortleeft: ondernemers die hun in Suriname verdiende geld op buitenlandse rekeningen stallen, terwijl het land dringend behoefte heeft aan herinvestering in zijn eigen economie. “Door belastingmaatregelen kunnen miljarden die nu wegvloeien teruggehaald worden en geïnvesteerd worden in duurzame sectoren,” stelt hij.
Hij pleit voor de ontwikkeling van een robuuste voedselschuur, verwerking van rondhout voor woningbouw en toeristische infrastructuur, het opzetten van resorts en hotels in alle districten en optimale benutting van het energiepotentieel van het stuwmeer, omdat energie de drijvende kracht is achter de wereldeconomie.
Lazo stelt voor dat de jaarlijkse opbrengsten van deze initiatieven vóór de verkiezingen worden doorgerekend door de Anton de Kom Universiteit in samenwerking met het Planbureau. De uitvoering zou in handen moeten komen van de Associatie van Binnenlandse Industriëlen (ABI).
“Alle financiële instellingen die actief zijn in Suriname en daar winst maken, zullen ook moeten bijdragen,” zegt Lazo. Dit zal leiden tot betere voorzieningen in de dorpen, waaronder goede faciliteiten voor leerkrachten, toeristen, dorpelingen, onderzoekers en studenten.
Op deze wijze krijgt de private sector een natuurlijke, ondersteunende rol binnen een nationale ontwikkelingsvisie en -missie, zoals in landen met vooruitstrevend beleid.
