Het is pijnlijk duidelijk geworden dat eenzaamheid onder ouderen ook in Suriname voorkomt, en niet alleen in landen zoals Nederland.
Dit werd gesignaleerd bij een 68‑jarige vrouw uit het noorden van Paramaribo die uit angst voor eenzaamheid haar tuinman heeft gevraagd om haar op eerste kerstdag te bezoeken.
Het verzoek was eenvoudig: een paar uur bijpraten, eten, drinken en wat kleine klusjes in de tuin doen, omdat zij anders alleen zou blijven.
De vrouw is een gefortuneerde weduwe en heeft kinderen, maar zij wonen allemaal in Nederland en hebben weinig contact met hun moeder.
Deze situatie illustreert hoe sociale afstand en gebrekkige familiebanden kunnen leiden tot verdriet en eenzaamheid bij ouderen, ook in Suriname.
Gezondheidseffecten van eenzaamheid onder ouderen
Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat eenzaamheid en sociale isolatie bij ouderen ernstige gezondheidsrisico’s met zich meebrengen.
Een systematische review toont dat gevoelens van eenzaamheid en beperkte sociale contacten zijn geassocieerd met hogere sterfte‑risico’s en negatieve mentale en fysieke gezondheidseffecten, waaronder depressie en cognitieve achteruitgang.
De studie benadrukt dat deze risico’s vergelijkbaar zijn met belangrijke risicofactoren zoals roken of obesitas.
Bovendien tonen studies aan dat ouderen die sociaal geïsoleerd zijn een lagere kans hebben op gezond ouder worden, met grotere risico’s op chronische ziekten zoals hart‑ en vaatziekten en dementie.
Oproep voor meer sociale steun en beleid
Het voorbeeld van de vrouw uit Paramaribo onderstreept de noodzaak van maatschappelijke aandacht voor oudere burgers.
Het KIVC laat aan GFC Nieuws weten dat oog voor sociale netwerken, frequente contactmomenten en gemeenschapsactiviteiten belangrijke factoren zijn om eenzaamheid te verminderen en de kwaliteit van leven te verbeteren.
Actieve betrokkenheid van familie, buurt en sociale diensten kan een groot verschil maken in het welzijn van ouderen in Suriname en wereldwijd.
