Het is ronduit schokkend en diep treurig dat in Suriname het excessief alcoholgebruik van artsen in het uitgaansleven wordt afgedaan als normaal.
Een recent bericht op GFC Nieuws over een arts die herhaaldelijk dronken werd gespot, heeft op sociale media reacties uitgelokt die wijzen op een alarmerend laag denk- en ontwikkelingsniveau bij velen in het land.
Dat men het accepteert, zelfs normaal vindt, dat medische professionals zich in dronken toestand in het openbaar vertonen, is een teken aan de wand.
Artsen hebben, in welk land dan ook, een voorbeeldfunctie. Zij zijn de pijlers van onze gezondheidszorg, vertrouwensfiguren die wij in onze kwetsbaarste momenten onze gezondheid en welzijn toevertrouwen.
Dat men in Suriname schouderophalend voorbijgaat aan het feit dat deze professionals zich overgeven aan roekeloos gedrag, duidt op een zorgwekkende erosie van ethische normen en waarden.
De verdediging dat ‘iedereen recht heeft op ontspanning’ of ‘ook artsen zijn maar mensen’ is een flagrante miskenning van de verantwoordelijkheid die het beroep met zich meebrengt.
Dit standpunt negeert de invloed die het gedrag van een arts heeft op de perceptie van de professionaliteit en betrouwbaarheid van de gezondheidszorg als geheel.
Het is een kwestie van elementair respect en professionaliteit dat men zich buiten werktijd zodanig gedraagt dat het geen afbreuk doet aan zijn of haar beroepsethiek.
De luchtige houding en de goedkeurende reacties op deze wanpraktijken zijn niet alleen een aanklacht tegen het verval van professionele normen, maar ook een verontrustende indicator van een bredere maatschappelijke malaise in Suriname.
Het wordt hoog tijd dat we in Suriname dit soort gedrag niet langer bagatelliseren, maar het herkennen als het ernstige probleem dat het is.
Foto ter illustratie.
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
