Met de verkiezingen van 25 mei 2025 in zicht belooft de Partij Voor Communicatie (PVC) om de salarissen en privileges van de president, vicepresident en ministers drastisch te verlagen.
Een nobel idee, maar geschiedenis leert ons dat dergelijke beloften vaak niets meer zijn dan verkiezingsretoriek om kiezers te winnen.
Wie herinnert zich niet hoe voorgaande regeringen beloofden over sober bestuur, om vervolgens na de verkiezingen zichzelf juist te verrijken?
Beloften om salarissen te verlagen of privileges af te schaffen, zijn eerder gemaakt – en gebroken. In plaats van bezuinigingen voor de politieke top, zagen we juist verhogingen van vergoedingen en luxueuze faciliteiten.
Het probleem met dit soort beloftes is dat ze inspelen op de emoties van de bevolking, die begrijpelijk genoeg genoeg heeft van een politieke elite die zichzelf verrijkt terwijl de meerderheid worstelt om rond te komen.
Maar een structurele oplossing voor armoede en economische instabiliteit vereist meer dan een symbolische knip in salarissen.
Echte verandering vraagt om diepgaande hervormingen: transparantie in overheidsfinanciën, aanpak van corruptie en duurzame economische strategieën.
Zonder concrete plannen blijft deze belofte een lege huls, bedoeld om stemmen te trekken en na de verkiezingen vergeten te worden.
Surinamers moeten kritisch blijven en zich niet laten misleiden door mooie woorden. Uiteindelijk telt niet wat politici beloven, maar wat ze daadwerkelijk doen zodra ze de macht in handen hebben.
N. Mohari
