Vorige maand is opnieuw pijnlijk duidelijk geworden hoe kwetsbaar ons milieu is en hoe broos het toezicht daarop blijkt te zijn.
Naar schatting is tussen de 3.000 en 4.000 liter smeerolie in de bodem en de Surinamerivier terechtgekomen na een incident bij opslagbedrijf SGSY Trading.
Of het nu gaat om nalatigheid, gebrekkige beveiliging of sabotage – het resultaat is hetzelfde: milieuschade waarvoor niemand direct verantwoordelijkheid lijkt te dragen.
Sabotage of nalatig beheer?
Volgens medewerkers zou de afsluiter van een tankkraan opzettelijk zijn losgekoppeld, waardoor een opslagtank overvol raakte en olie via de overloop wegstroomde. De politie sluit sabotage niet uit. Maar deze verklaring roept vooral nieuwe vragen op.
Hoe kan een opslagbedrijf waar gevaarlijke stoffen worden beheerd zo kwetsbaar zijn voor menselijke handelingen? Waar waren de veiligheidsmechanismen, alarmsystemen en toezicht die dit hadden moeten voorkomen?
De Surinamerivier als afvalput?
De Surinamerivier is geen afvoerput, maar een levensader voor gemeenschappen, ecosystemen en economische activiteiten.
Toch lijkt elke milieuschending opnieuw te worden behandeld als een “incident”, een ongeluk, iets dat nu eenmaal kan gebeuren.
Zolang vervuiling wordt gezien als een onvermijdelijk risico van bedrijfsvoering, blijven de gevolgen structureel: vervuild water, aangetaste flora en fauna, en een samenleving die steeds verder verwijderd raakt van duurzame ontwikkeling.
Snelle actie, maar structurele zwakte
Het is positief dat medewerkers direct zijn begonnen met het opzuigen van de olie en dat politie en andere partijen zijn ingeschakeld.
Ook de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) heeft bevestigd dat een deel van de olie in de lekbak is opgevangen. Maar snelle noodmaatregelen mogen niet verhullen dat het systeem faalde vóórdat de olie kon wegstromen.
Noodinterventie is geen vervanging voor preventie.
De vraag die blijft hangen is deze: wie houdt bedrijven daadwerkelijk verantwoordelijk? Zijn milieuvergunningen, inspecties en boetes effectief genoeg om nalatigheid of roekeloos gedrag te ontmoedigen? Of is milieutoezicht vooral administratief, zonder echte consequenties?
Zonder transparantie over sancties, aansprakelijkheid en vervolgstappen blijft het vertrouwen van de samenleving verder afbrokkelen.
Tijd voor harde keuzes
Suriname kan zich geen vrijblijvende omgang met milieuschade meer permitteren. Elk incident moet leiden tot diepgaand onderzoek, publieke verantwoording en structurele verbeteringen. Niet morgen, niet na het volgende lek – maar nu.
Wie onze rivieren niet beschermt, ondermijnt onze toekomst.
Ben M.D.
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
