Het is misschien niet zo gek als het lijkt: langere tijd bidden om de juiste partner in je leven te krijgen.
Toen een goede vriendin van mij, ik denk al ruim 16 jaar geleden, vol vreugde vertelde dat haar gebeden waren verhoord, moest ik er eerst om glimlachen.
Ze heeft lange tijd elke avond Jezus gevraagd om de man die zij als haar levenspartner zag, naar haar toe te brengen – ook al was hij op dat moment nog bezet. Voor haar was hij de enige en niemand anders zou voldoen.
Mijn eerste reactie toen was misschien wat sceptisch. Is dat normaal, vroeg ik me af. Moet je voor een relatie bidden, en mag dat zelfs als iemand nog in een andere relatie zit?
Maar naarmate ik erover nadacht, begon ik het beter te begrijpen en zelfs te waarderen.
Ze was niet uit op het verbreken van zijn relatie of op het forceren van iets dat niet voor haar bestemd was. Wat ze deed, was haar hoop en verlangen neerleggen bij een hogere macht en dat deed ze met geduld en oprechtheid.
Nu, zoveel tijd later is ze nog steeds gelukkig samen met dezelfde man en dat zegt mij eigenlijk genoeg.
In plaats van zich te verliezen in frustratie of impulsieve keuzes, koos ze voor gebed en geduld. Dit heeft haar geholpen om helder te blijven in haar intenties, te vertrouwen op het proces en haar emoties niet de overhand te laten nemen.
Het mooie is dat ze niet heeft geprobeerd het lot te forceren maar de tijd heeft genomen voor iets dat echt waardevol voor haar was.
We zijn vaak zo gewend om dingen snel te willen – we willen direct succes, geluk en liefde zonder geduld op te brengen.
Door te bidden en vertrouwen te hebben, leerde mijn vriendin om los te laten en te hopen op een goede afloop. Voor haar heeft dat geleid tot een duurzame relatie, eentje die zij en haar partner nu met volle overtuiging hebben opgebouwd.
Het herinnert me eraan dat het oké is om stil te staan bij wat je echt wenst en dat te blijven koesteren.
Foto ter illustratie.
