Minister Dinotha Vorstwijk van Grondbeleid en Bosbeheer (GBB) (links op de foto) lijkt de facto onder politieke curatele te zijn gesteld.
Dit stelt een politieke analist aan GFC Nieuws, gebaseerd op de resolutie van de benoeming van de onderminister op haar ministerie.
De bevoegdheden van de minister worden in de resolutie sterk ingeperkt, waarbij essentiële taken zoals het tekenen van grondbeschikkingen afhankelijk zijn gemaakt van de goedkeuring van de onderminister. Zonder diens paraaf verliest de handtekening van Minister Vorstwijk haar waarde.
Volgens de resolutie, ondertekend op 1 december 2024, is Sieuwkoemar Ramsukul aangesteld als onderminister van het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer.
Hij krijgt onder andere de verantwoordelijkheid voor:
Het screenen en paraferen van alle grondbeschikkingen voordat deze door de minister worden ondertekend.
Toezicht op een correcte uitvoering van het gronduitgiftebeleid.
Het oplossen van grondproblemen en klachten van burgers.
Het inlopen van achterstanden bij aanvragen voor grondbeschikkingen.
Het voeren van overleg met notarissen en andere actoren.
Het uitbreiden van het aantal landmeters.
Het coördineren van rechtszaken tegen het ministerie.
De resolutie stelt verder expliciet dat grondbeschikkingen uitsluitend door de minister mogen worden ondertekend nadat de onderminister deze heeft gescreend en geparafeerd. De onderminister krijgt bovendien het recht om rechtstreeks werkopdrachten te geven binnen zijn bevoegdheden.
Politieke en bestuurlijke implicaties
De maatregel roept vragen op over de motieven achter deze benoeming. Volgens bestuurskundige Eugene van der San heeft de vicepresident zich eerder onzinnig uitgelaten in de media.
Brunswijk zou hebben benadrukt dat enkel de minister bevoegd is om documenten te ondertekenen en dat zij volledig verantwoordelijk is voor haar ministerie. De huidige resolutie lijkt nu in strijd met die verklaring en beperkt de minister aanzienlijk in haar autonomie.
Politieke analyse
De aanstelling van een onderminister met zulke uitgebreide bevoegdheden kan worden gezien als een poging om directe controle te houden over het beleid van GBB.
De politieke analist stelt dat deze situatie een precedent kan scheppen, waarbij ministers systematisch onder curatele worden geplaatst.
De vraag blijft of dit besluit bijdraagt aan een betere beleidsvoering of enkel een politiek middel is om controle te versterken.
