Bepaalt de democratie in Suriname nog steeds?

INGEZONDENEr is heel veel ruis in de maatschappij ontstaan dat regeringsleiders uit één politieke partij, een “staats-particuliere” financiële onderneming hebben opgezet.

Wat mij erg heeft verbaasd, is dat deze politieke coalitie partij, na maatschappelijk veel kritiek te hebben ontvangen op deze actie via de (social) media, met een officiële persverklaring naar buiten komt en aangeeft: dat de oppositie hun ministers criminaliseert en het volk voor deze oppositiepartij moet uitkijken.

Ik snapte dit agressief politieke artikel niet zo goed in het kader van het democratisch uitgangspunt. U wel?

Het essentiële democratisch punt is in mijn ogen het volgende:

Is het besluit om deze New Surfin N.V op te zetten een regeringsbesluit geweest wat de Nationale Assemblee kon of zelfs moest controleren? Néé.

Waarom niet: Het besluit heeft geen toestemming gehad van de Raad van Ministers volgens de vicepresident. Twee ministers zijn tot het initiatief overgegaan en geven zelf, in de media aan, dat wel de president op de hoogte was. Het is dus een particulier initiatief door regeringsleiders genomen, dat door een oplettende klokkenluider in de media verschijnt. Dat houdt in dat de politiek inhoudelijke kant, actie om de armoedebestrijding te ondersteunen, niet in het DNA behandeld kan/mag worden.

Het mag, volgens de democratische principes, inhoudelijk alleen nog maar gaan over: of de democratische- en wettelijke regels zijn gevolgd in de procedure van het opzetten van deze NV door enkele regeringsleiders en of aan deze financiële onderneming diverse regeringsverantwoordelijkheden over armoedebestrijding had mogen worden gekoppeld?

Want er kan geen controle worden uitgeoefend door de andere ministers, De Nationale Assemblee en niet door de Centrale Bank van Suriname over het functioneren van New Surfin N.V. Dit houdt ook in dat alle Internationale regels worden omzeild.

Is het dan criminaliserend naar deze regeringsleiders toe, als de oppositie aangeeft dat zij een spoedvergadering willen beleggen omtrent dit onderwerp, waarbij zij ook nog voldoen aan politieke transparantie omdat het was beargumenteerd?

Wat recht overeind blijft staan in een democratie, is dat het volk de assemblee leden heeft gekozen. Aangezien de
burgers, niet allen tegelijk, aan de besluitvorming kunnen deelnemen.

In de meeste democratische grondwetten wordt dit ook expliciet zo bepaald. Daarbij wordt het parlement erkend als het hoogste representatieve orgaan.Het staat als het ware symbool voor de democratie.

De regering is dan ook verplicht om met de oppositie – evenzeer als met de andere leden van het assemblee – in debat te treden.

Op relevante opmerkingen dient de regering op zijn minst antwoord te geven. Zeker omdat dit het enige forum is waar de oppositie formeel kan optreden, maakt dat het een belangrijke legitimerende functie heeft. Zij zijn even legitiem verkozen net als de leden van de meerderheid.” (Dewachter, 1997)

Hierbij voeg ik er aan toe dat de oppositie de op één na grootste politieke partij is in Suriname. Een parlement dat volgens democratische spelregels wordt verkozen moet in volle vrijheid kunnen werken en is daardoor het symbool van het democratisch regime.

Maar kunnen assembleeleden nog in vrijheid werken als de partij tucht van hun politieke partijen te groot is geworden? Mag een assembleelid nog een afwijkend stemgedrag tonen zonder dat dit zijn/haar politieke carrière kan schaden? Het lijkt erop, zolang zij de steun krijgen van hun fractie, zij veilig zitten.

Wat wel bekend is uit onderzoek: “De steeds grotere verwevenheid maakt tussen parlement en regering , door complexiteit van regeren in deze tijd, dat assemblee leden veel van hun taken niet langer in onafhankelijkheid kunnen uitoefenen. De regering houdt het parlement hierdoor vaak gegijzeld”. (Loewenberg en Patterson, 1979).

Het parlement heeft de macht om de regering te kiezen maar ook om af te zetten waardoor dit fenomeen door de politieke complexheid, langzaam in de geschiedenis is ontstaan.

Maar nu is de situatie nog veel ernstiger als ik hierboven beschrijf.

De regering kan namelijk geen verantwoordelijkheid afleggen aan het DNA omdat binnen de regering, een elitegroep uit één partij is ontstaan, die ook de andere regeringsleden niet op tijd op de hoogte heeft gebracht en daardoor geen toestemming is gegeven vanuit de regering, om deze N.V. op te richten.

Achteraf toestemming krijgen op je handelen kan niet in een democratie. Punt uit. Wel in een dictatuur volgens de politicologie! En in een dictatuur wordt kritiek niet meer geaccepteerd. Niet vanuit het volk, de oppositie, de RvM en niet van de coalitieleden.

Foto: Straight News

Marie-Louise Vissers
Advies, Consultatie en Politieke Development
Bureau Mawini

Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Wenst ook u een ingezonden stuk te publiceren? Mail dit naar [email protected]

BEKIJK OOK: Desi Bouterse dankbaar zijn voor bouw Wanica ziekenhuis, volgens sommigen het Bouterse ziekenhuis

Overige berichten