In veel culturen zijn begrafenissen ingetogen bijeenkomsten, maar in Suriname hebben deze ceremonies een uniek karakter.
Afhankelijk van de etnische achtergrond van de overledene, kunnen uitvaarten gepaard gaan met zang, dans, wierook en uitgebreide rouwrituelen.
Muziek en eten spelen vaak een centrale rol, en het samenzijn na de ceremonie is minstens zo belangrijk als de plechtigheid zelf.
Trendwatcher Patricia Wong ziet echter een ontwikkeling die volgens haar in Suriname te weinig wordt besproken.
Aan GFC Nieuws Lifestyle vertelt ze: “Het is triest om te zeggen, maar ik merk dat veel mensen hier een begrafenis zien als een sociaal evenement. Een uitje.”
Wong, die vaak in het buitenland is, zegt dat ze dit fenomeen in westerse landen nauwelijks ziet.
“Mensen gaan soms naar een beri van iemand die ze amper kenden, puur om te socializen met anderen die ze daar tegenkomen. Dan vraag ik me af: kom je voor de overledene of voor de gezelligheid?”
Toch is niet iedereen het met haar eens.
Volgens onderzoek van onze redactie vervullen begrafenissen meerdere functies, waaronder een sociale functie.
De uitvaart wordt door veel mensen bezocht en intens met elkaar beleefd, wat bijdraagt aan de rouwverwerking.
Ze bieden nabestaanden troost, zorgen voor verbinding binnen de familie en geven mensen de kans om respect te tonen, ook al kenden ze de overledene niet persoonlijk.
