In de late avond van 22 juni 2024, net voor middernacht, werd het noorden van Venezuela opgeschrikt door een aardbeving van 6.0 op de schaal van Richter.
De beving had zijn oorsprong diep onder de noordkust, op zo’n 90 kilometer diepte. Deze trillingen waren zelfs voelbaar in landen als Guyana en eilanden zoals Trinidad en Tobago, Grenada, St. Vincent, de Grenadines, Barbados, Saint Lucia en Martinique.
Ook in Suriname voelden bewoners de aardbeving, zoals te lezen was op sociale media waar Nickerianen spraken over ‘lichte schokken’.
Judith A Hubbard, een wetenschapper op het gebied van aardbevingen van de universiteiten Harvard en Caltech, legt uit dat de aardbeving plaatsvond op een plek waar twee grote aardplaten tegen elkaar duwen, in een gebied dat bekend staat om zijn aardbevingen.
In het gebied rondom het epicentrum werd een kracht van VI op de intensiteitsschaal verwacht, wat als sterk geldt.
Meer dan een half miljoen mensen hebben waarschijnlijk een matige kracht van V gevoeld. Omdat de beving diep onder de grond plaatsvond, waren de schokken aan de oppervlakte minder heftig dan ze anders zouden zijn.
De aardbeving gebeurde in de zogenaamde Paria-cluster, een gebied dat bekend staat om zijn activiteit op middelmatige dieptes tussen 60 en 120 kilometer diep. Dit komt door een grote scheur in de aardplaat die daar zit, waardoor er relatief vaak bevingen zijn.
Diepe aardbevingen zoals deze kunnen krachtig zijn, maar veroorzaken over het algemeen minder schade boven de grond dan ondiepere bevingen.
Foto ter illustratie.
