Ik ben er absoluut voorstander van dat Suriname goede ideeën, werkwijzen en maatschappelijke systemen uit Nederland overneemt wanneer die de leefkwaliteit van onze bevolking kunnen verbeteren.
Er is helemaal niets verkeerd aan leren van landen die op bepaalde gebieden verder zijn ontwikkeld.
Integendeel, verschillende landen hebben hun vooruitgang mede te danken aan het bestuderen en aanpassen van succesvolle buitenlandse voorbeelden.
Japan liet zich bij de modernisering van zijn rechtssysteem bijvoorbeeld inspireren door Europese en Amerikaanse wetgeving.
Ook Singapore heeft bewust internationale kennis en ervaringen benut om zijn samenleving verder te ontwikkelen.
Niet alles wat uit Nederland komt is een verbetering
Maar hier wil ik een belangrijke kanttekening plaatsen. Niet alles wat wij in Nederland zien, moeten we naar Suriname halen. We moeten heel selectief zijn.
Neem bijvoorbeeld het toenemende geweld waarmee jongeren in Nederland soms hulpverleners, waaronder ambulancepersoneel, bejegenen.
Mensen die komen om levens te redden, worden uitgescholden, bedreigd of zelfs aangevallen. Dat is geen maatschappelijk gedrag dat wij in Suriname moeten normaliseren.
Sociale media maken slecht gedrag soms aantrekkelijk
Nog zorgwekkender vind ik dat jongeren via sociale media beelden zien waarin agressie, vernedering, intimidatie en respectloos gedrag worden verheerlijkt.
Stel je voor dat een groep jongeren een ambulance verhindert om een patiënt te helpen, het personeel bedreigt en de beelden vervolgens lachend op de socials plaatst, waar anderen het aanmoedigen en delen. Wat voor voorbeeld geven we daarmee aan kinderen die nog bezig zijn hun normen en waarden te ontwikkelen?
We moeten verstandig kiezen
Suriname moet vooruitkijken en van succesvolle landen als Nederland leren. Maar vooruitgang betekent niet dat we ook de maatschappelijke ontsporingen van anderen importeren.
Laten we vooral overnemen wat onze samenleving sterker, veiliger, beschaafder en leefbaarder maakt. Wat onze normen en waarden aantast, moeten we juist buiten de deur houden.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.






