De inzetbaarheid van de politie in Suriname staat opnieuw ter discussie. NPS-parlementariër Ivanildo Plein heeft tijdens een vergadering van De Nationale Assemblée (DNA) de regering opgeroepen om serieus werk te maken van de operationele capaciteit van politiebureaus.
Volgens hem moeten politieposten beschikken over voldoende voertuigen, personeel, brandstof en middelen voor onderhoud om hun taken naar behoren te kunnen uitvoeren.
Zijn oproep raakt aan een fundamentele vraag: hoe kan van de politie worden verwacht dat zij snel en effectief optreedt bij criminaliteit en noodsituaties wanneer niet duidelijk is of alle politiebureaus over de noodzakelijke voorzieningen beschikken?
Politiebureau zonder voertuig: incident of structureel probleem?
Plein bracht in het parlement signalen naar voren dat politiebureau Flora niet over een eigen politievoertuig beschikte.
Volgens de parlementariër is dat probleem inmiddels opgelost. Over de situatie bij andere politiebureaus heeft hij naar eigen zeggen echter geen volledig overzicht.
Juist dat laatste is reden tot zorg. Wanneer een parlementariër signalen ontvangt over tekorten bij een politiebureau, maar geen volledig beeld heeft van de situatie bij andere posten, rijst de vraag of de regering zelf wel beschikt over een actueel en gedetailleerd overzicht van de operationele behoeften van het politiekorps.
Het oplossen van een tekort bij één politiebureau is positief, maar biedt geen garantie dat andere posten voldoende zijn uitgerust.
Een politievoertuig is bovendien niet alleen een kwestie van aanschaf. Het moet beschikbaar, inzetbaar en onderhouden zijn. Zonder brandstof, voldoende personeel en een werkend onderhoudssysteem kan zelfs een aanwezig voertuig zijn doel missen.
De regering moet daarom verder kijken dan afzonderlijke meldingen. Er is behoefte aan een systematische beoordeling van de middelen waarover ieder politiebureau beschikt en de voorzieningen die ontbreken.
Veiligheid begint niet bij beloften, maar bij inzetbaarheid
Berichten over berovingen, schietpartijen en andere gewelddadige incidenten vergroten de maatschappelijke bezorgdheid over de veiligheid.
Plein heeft erop gewezen dat dergelijke gebeurtenissen aanleiding geven om de veiligheidssituatie en de inzetbaarheid van de politie zorgvuldig te beoordelen.
De parlementariër heeft daarbij aangegeven dat hij zelf geen onderzoek heeft verricht naar de ontwikkeling van de criminaliteitscijfers.
Die nuance is belangrijk: zonder betrouwbare gegevens kan niet zomaar worden vastgesteld dat de criminaliteit stijgt of dat een tekort aan politievoorzieningen rechtstreeks verantwoordelijk is voor bepaalde incidenten.
Maar dat betekent niet dat de gesignaleerde problemen terzijde kunnen worden geschoven. De overheid heeft de verantwoordelijkheid om te onderzoeken of politieposten voldoende zijn toegerust om meldingen tijdig af te handelen, verdachten op te sporen en waar nodig snel ter plaatse te zijn.
Een veiligheidsbeleid dat vooral bestaat uit verklaringen en toezeggingen, schiet tekort wanneer de praktische voorwaarden voor politiewerk niet op orde zijn.
Burgers moeten erop kunnen vertrouwen dat de politie niet alleen bereid is op te treden, maar daar ook daadwerkelijk toe in staat wordt gesteld.
Niet ieder politiebureau heeft dezelfde behoeften
Plein pleit ervoor de politiecapaciteit per ressort te beoordelen. Dat is een belangrijk uitgangspunt, omdat de operationele behoeften van politiebureaus kunnen verschillen.
De geografische omvang van een ressort, de bereikbaarheid van bepaalde gebieden, het aantal meldingen en de aard van de politietaken kunnen allemaal invloed hebben op de benodigde capaciteit.
Een uniforme aanpak waarbij ieder politiebureau zonder verdere analyse dezelfde middelen krijgt toegewezen, hoeft daarom niet de meest effectieve oplossing te zijn.
Wat nodig is, is een objectieve inventarisatie die inzicht geeft in de beschikbare voertuigen, de technische staat daarvan, de personeelsbezetting, de brandstofvoorziening en de onderhoudskosten.
Vervolgens moet duidelijk worden welke bureaus met de grootste tekorten kampen en hoe die achterstanden worden aangepakt.
Daarbij hoort ook een tijdschema. Een inventarisatie die uiteindelijk in een rapport verdwijnt, verbetert de veiligheid niet vanzelf.
De vraag is dus niet alleen hoeveel voertuigen en hoeveel agenten beschikbaar zijn, maar vooral of de verdeling aansluit op de daadwerkelijke behoefte en of de beschikbare middelen efficiënt worden ingezet.
Als er geen geld is, moet de regering dat uitleggen
Een ander belangrijk punt dat Plein naar voren bracht, betreft de financiering. Wanneer de overheid onvoldoende financiële middelen heeft om de politie van de noodzakelijke voorzieningen te voorzien, moet zij daar volgens hem openheid over geven.
De Nationale Assemblée kan vervolgens bekijken welke mogelijkheden bestaan om de benodigde middelen beschikbaar te stellen.
Dat is een redelijke oproep tot financiële transparantie. Als er sprake is van budgettaire beperkingen, behoort de regering inzichtelijk te maken welke tekorten er zijn, welke uitgaven prioriteit krijgen en welke maatregelen op korte en langere termijn mogelijk zijn.
Tegelijkertijd mag een gebrek aan middelen niet zonder nadere toelichting als algemene verklaring dienen voor iedere tekortkoming.
De overheid moet ook kunnen aantonen hoe bestaande middelen worden besteed, welke onderhoudsachterstanden er zijn en of de beschikbare begrotingsmiddelen doelmatig worden gebruikt.
De discussie moet daarom niet uitsluitend gaan over extra geld. Ook planning, prioriteiten, beheer en controle verdienen aandacht.
Zonder een helder beeld van de bestaande situatie is het moeilijk vast te stellen hoeveel aanvullende financiering werkelijk nodig is en welk effect die investering zal hebben.
DNA moet niet alleen vragen stellen, maar ook resultaten volgen
De oproep van Plein legt eveneens een verantwoordelijkheid bij De Nationale Assemblée. Het parlement heeft niet alleen een rol bij het bespreken van veiligheidsproblemen en het beschikbaar stellen van middelen, maar ook bij het controleren van het regeringsbeleid.
Dat betekent dat het niet bij een mondelinge oproep hoeft te blijven. De regering kan worden gevraagd een overzicht te presenteren van de operationele capaciteit van de politiebureaus, de belangrijkste tekorten en de maatregelen die worden genomen om die aan te pakken.
Vervolgens moet worden nagegaan of de aangekondigde verbeteringen daadwerkelijk worden uitgevoerd. Zijn de voertuigen aangeschaft of gerepareerd?
Zijn er voldoende agenten beschikbaar? Is de brandstofvoorziening gegarandeerd? En worden onderhoudsproblemen tijdig verholpen?
Juist door concrete afspraken te maken en de voortgang te controleren, kan het parlement helpen voorkomen dat dezelfde knelpunten steeds opnieuw worden aangekaart zonder structurele oplossing.
Burgers mogen verwachten dat de politie haar werk kan doen
De politie kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor een effectieve aanpak van criminaliteit zonder dat de noodzakelijke randvoorwaarden zijn gewaarborgd.
Agenten moeten hun werk kunnen uitvoeren met voldoende personeel, betrouwbaar materieel en een organisatie die operationele problemen tijdig signaleert en oplost.
Dat neemt niet weg dat de politie zelf eveneens verantwoording moet afleggen over haar prestaties en de manier waarop zij haar middelen inzet.
Goede voorzieningen zijn noodzakelijk, maar moeten samengaan met professioneel optreden, een doelmatige organisatie en controleerbare resultaten.
De kern van Pleins oproep is daarom terecht: de regering moet duidelijkheid geven over de middelen waarover de politiebureaus beschikken en over de maatregelen die nodig zijn om eventuele tekorten weg te werken.
Daarbij moet worden voorkomen dat de discussie beperkt blijft tot één politiebureau of pas op gang komt nadat zich problemen hebben voorgedaan.
Veiligheid is meer dan een politieke belofte. Het vereist een politieorganisatie die daadwerkelijk in staat wordt gesteld haar werk te doen.
Als er tekorten zijn, moet de regering die erkennen, onderbouwen en aanpakken. Want burgers mogen verwachten dat de overheid niet alleen veiligheid belooft, maar ook de voorwaarden schept om die te waarborgen.
J. Mangru
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
