De opvang van kwetsbare kinderen en jongeren blijft een belangrijk knelpunt binnen de sociale zorg in Suriname.
Minister Diana Pokie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo) heeft aangegeven dat het ministerie nog altijd niet beschikt over een volwaardige eigen crisisopvangvoorziening voor kinderen in noodsituaties.
Volgens de minister wil SoZaVo een eigen crisis- en doorgangshuis realiseren, maar ontbreekt momenteel een geschikt gebouw dat daarvoor direct kan worden ingezet.
Het ministerie heeft eerder aangegeven dat wordt gewerkt aan een structurele oplossing en dat bestaande opvanginstellingen in de tussentijd waar mogelijk een rol moeten spelen.
Toezicht op opvanginstellingen onvoldoende
Naast het ontbreken van adequate crisisopvang vormt ook het toezicht op bestaande opvanginstellingen een probleem. Op de vraag of de huidige controle voldoende is, antwoordde Pokie dat dit “niet goed genoeg” is.
Het ministerie kampt volgens eerdere toelichtingen met beperkte capaciteit voor inspecties en monitoring. Ook is er volgens de minister onvoldoende duidelijkheid over het totale aantal opvanginstellingen dat landelijk actief is.
De wet voorziet in een landelijk register en periodieke inspecties, maar de uitvoering daarvan is nog niet op het gewenste niveau.
Pokie heeft daarom aangegeven dat de bestaande raden die toezicht houden op opvanginstellingen moeten worden versterkt met deskundigen. Ook moet de samenwerking tussen de verschillende overheidsinstanties worden verbeterd.
Crisisopvang al langer op beleidsagenda
Het realiseren van een doorgangs- en crisisopvang voor kinderen staat al enige tijd op de beleidsagenda van SoZaVo. In april van dit jaar meldde het ministerie dat een locatie was geïdentificeerd en dat werd gezocht naar financiering voor de realisatie van de voorziening.
In afwachting daarvan werden gesprekken gevoerd met bestaande tehuizen en instellingen die tijdelijk kinderen in nood kunnen opvangen.
De noodzaak voor een structurele opvangvoorziening past binnen een breder vraagstuk rond acute opvang in Suriname. Pokie heeft eerder aangegeven dat het land voor acute noodopvang nog sterk afhankelijk is van bestaande opvanglocaties en dat een structurele oplossing noodzakelijk is.
Kinderbescherming vraagt om betere samenwerking
De problematiek rond crisisopvang staat niet op zichzelf. Ook binnen de bredere kinderbescherming wordt gewerkt aan versterking van de samenwerking tussen overheidsdiensten en maatschappelijke organisaties.
Het Integraal Kinderbeschermingsnetwerk, IkBeN, heeft als doel de bescherming van kinderen en gezinnen tegen onder meer mishandeling, geweld, verwaarlozing en uitbuiting beter op elkaar af te stemmen.
In 2026 is opnieuw aandacht gevraagd voor de samenwerking tussen Sociale Zaken, Justitie en andere betrokken instanties.
Ook het Ministerie van Justitie en Veiligheid werkt aan een structurele versterking van het Bureau voor Familierechtelijke Zaken (BuFaZ).
In juni werd aangekondigd dat BuFaZ moet worden getransformeerd tot een volwaardig onderdirectoraat, met als doel de kinderbescherming beleidsmatig en organisatorisch verder te versterken. Daarbij wordt samengewerkt met UNICEF en deskundigen.
Van wettelijke bescherming naar daadwerkelijke bescherming
De noodzaak van versterking wordt ook door deskundigen onderschreven. Onderzoeker Maya Manohar stelde eerder dit jaar dat Suriname weliswaar beschikt over een uitgebreid wettelijk kader voor kinderbescherming, maar dat de uitvoering achterblijft door onder meer capaciteitsgebrek, gebrekkige coördinatie, onvoldoende monitoring en beperkte begeleiding.
Een belangrijk aandachtspunt daarbij is een goed functionerend systeem van casemanagement, waarbij kwetsbare kinderen niet alleen worden geplaatst, maar ook structureel worden gevolgd en begeleid.
In de begrotingsdocumenten voor 2026 wordt eveneens verwezen naar het bestaande integrale kinderbeschermingsnetwerk en de ontwikkeling van een casemanagement- en doorverwijssysteem.
Structurele oplossing noodzakelijk
Voor kinderen die zich in een acute onveilige situatie bevinden, is snelle en professionele opvang essentieel. Het ontbreken van voldoende crisisplaatsen kan ertoe leiden dat hulpverleners moeten zoeken naar tijdelijke oplossingen binnen een systeem dat zelf al met capaciteitsproblemen kampt.
De uitdaging voor SoZaVo ligt daarom niet alleen in het realiseren van een gebouw voor crisisopvang, maar ook in het organiseren van voldoende gekwalificeerd personeel, professionele begeleiding, toezicht, registratie en nazorg.
De uitspraken van Pokie maken duidelijk dat de regering deze tekortkomingen onderkent. De volgende stap is het vertalen van die erkenning naar een structureel systeem waarin kwetsbare kinderen daadwerkelijk snel, veilig en deskundig kunnen worden opgevangen en vervolgens passende begeleiding krijgen.
Kinderbescherming kan immers niet uitsluitend afhankelijk zijn van beschikbare plaatsen op het moment dat zich een crisis voordoet.
Het vereist een landelijk georganiseerd systeem waarin Sociale Zaken, Justitie, politie, gezondheidszorg, opvanginstellingen en andere betrokken organisaties hun verantwoordelijkheden duidelijk op elkaar afstemmen.
