Vooral over Surinaamse Nederlanders zie ik regelmatig dezelfde gedachte terugkomen: iemand ontvangt in Nederland een bijstandsuitkering, reist naar Suriname en verschijnt daar met gouden sieraden, mooie kleding, een horloge of een gehuurde auto.
Dan volgt al snel de conclusie: hoe kan iemand met een uitkering zo rijk leven?
Maar klopt dat beeld eigenlijk?
Volgens mij is het tijd voor een klein denkspel.
Een alleenstaande van 21 jaar tot de AOW-leeftijd heeft sinds 1 juli 2026 een bijstandsnorm van €1.419,46 per maand, inclusief vakantiegeld.
Dat is het sociaal minimum. Wie dat bedrag als rijkdom beschouwt, heeft een nogal opmerkelijk beeld van rijk leven.
Sterker nog: van de mensen die in Nederland voornamelijk van bijstand of een andere sociale voorziening leven, verkeerde in 2024 volgens de CBS-maatstaf 82 procent in armoede of bijna-armoede.
Maar ze hebben toch goud en dure sieraden?
Dat is precies waar volgens mij de denkfout begint.
Wat vertelt een gouden ketting ons eigenlijk over iemands bankrekening?
Een ketting, horloge, ringen, oorbellen, mooie kleding, een restaurantbezoek of een gehuurde auto zeggen op zichzelf helemaal niets over het maandinkomen van iemand in Nederland.
Een sieraad kan al jaren in familiebezit zijn. Iemand kan er lang voor hebben gespaard. Het kan cadeau zijn gekregen of geleend.
Een reis naar Suriname is niet automatisch luxe
Ook daar zie ik online een merkwaardige redenering.
Een Surinaamse Nederlander die naar Suriname vliegt, zou blijkbaar automatisch geld over hebben.
Maar voor veel mensen is Suriname geen gewone vakantiebestemming. Het is het land waar ouders, grootouders, familie en vrienden wonen.
Een bezoek kan draaien om familie, ziekte, zorg, een begrafenis, een herdenking of simpelweg het weerzien van dierbaren.
Sommigen sparen maanden voor een vliegticket. Anderen verblijven bij familie en betalen daardoor nauwelijks hotelkosten.
Dat is iets anders dan een luxe bestaan.
Bijklussen betekent niet automatisch fraude
Natuurlijk moeten we ook eerlijk zijn. Er zijn mensen die naast een uitkering inkomsten proberen te verdienen.
Maar inkomsten uit werk moeten worden gemeld en kunnen met de uitkering worden verrekend.
Wie zwart werkt en inkomsten verzwijgt, overtreedt de regels. Daar moeten we gewoon duidelijk over zijn.
Maar het is net zo onjuist om op basis van een paar zichtbare voorbeelden een hele bevolkingsgroep als fraudeur of ‘rijk spelend’ neer te zetten.
Sinds 2026 mogen mensen in de bijstand bovendien jaarlijks tot €1.200 aan bepaalde giften of bijdragen, bijvoorbeeld voor boodschappen of huur, ontvangen zonder dit te melden. Boven dat bedrag gelden aanvullende regels.
Kijk niet alleen naar wat zichtbaar is
Misschien moeten we daarom wat voorzichtiger worden met onze oordelen.
Armoede zie je namelijk niet altijd.
Je ziet niet hoeveel maanden iemand heeft gespaard voor een vliegticket. Je ziet niet hoeveel rekeningen thuis liggen.
Je ziet niet of iemand bij familie logeert om hotelkosten te besparen. Je ziet niet hoeveel iemand moet bezuinigen voordat die ene reis naar Suriname mogelijk wordt.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
