Er is in Suriname een hardnekkig idee dat maar moeilijk lijkt te verdwijnen. Wie echt vooruit wil komen, moet naar Nederland vertrekken.
Voor veel mensen staat emigreren nog altijd bijna gelijk aan een betere toekomst, een hoger inkomen en uiteindelijk financiële onafhankelijkheid.
Maar is dat beeld nog wel realistisch?
Ik krijg dikwijls de indruk dat Nederland in de gedachten van veel Surinamers nog altijd wordt voorgesteld als het spreekwoordelijke land van melk en honing.
Eenmaal daar aangekomen, zou het leven financieel vanzelf een stuk gemakkelijker worden. Alsof de euro, een baan en de Nederlandse infrastructuur automatisch leiden tot welvaart.
Nederland heeft kansen maar ook veel verplichtingen
Nederland biedt absoluut kansen. Wie beschikt over een goede opleiding, specifieke deskundigheid of ondernemerstalent kan er veel bereiken.
Maar daar staat een samenleving tegenover waarin regels, belastingen, vergunningen, verzekeringen, arbeidskosten en andere verplichtingen een grote rol spelen.
Juist daarom is het opvallend dat er in Nederland zelf ook veel mensen zijn die nadenken over vertrek.
Een deel van de bevolking zegt genoeg te hebben van de hoge kosten van levensonderhoud, de regeldruk, de woningmarkt en wat zij ervaren als steeds meer beperkingen in het dagelijks leven.
Dat betekent natuurlijk niet dat Nederland geen goed land is. Het betekent wel dat het beeld van een probleemloos welvaartsparadijs achterhaald is.
Misschien moeten Surinamers anders leren kijken
Wat mij vooral bezighoudt, is waarom succes in Suriname zo vaak wordt gekoppeld aan vertrek. Waarom zou een ambitieuze man of vrouw per definitie meer kans hebben om miljonair te worden wanneer hij of zij naar Nederland verhuist?
Misschien moeten we juist leren dat ondernemerschap overal kansen kan bieden. Suriname heeft een kleine markt, maar juist in een kleine markt kunnen ondernemers niches ontdekken waarin nog volop ruimte bestaat.
Niet vertrekken maar kansen zien
Nederland kan een uitstekende bestemming zijn voor studie, werk of persoonlijke ontwikkeling. Maar emigratie zou geen automatische financiële strategie moeten zijn.
Misschien is het tijd dat we in Suriname stoppen met het romantiseren van vertrek en beginnen met het romantiseren van ondernemerschap, innovatie en zelf iets opbouwen.
Want soms ligt de weg naar succes niet duizenden kilometers verderop, maar gewoon hier. Het probleem is misschien niet dat Suriname te weinig kansen heeft, maar dat veel mensen ze onvoldoende herkennen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
