NPS-parlementariër Jeffrey Lau roept op tot een bredere maatschappelijke en beleidsmatige aanpak van suïcidepreventie.
Volgens hem mag zelfdoding niet uitsluitend worden gezien als een persoonlijk drama, maar moet het ook worden beschouwd als een signaal dat vraagt om meer aandacht voor geestelijke gezondheidszorg, preventie en tijdige begeleiding.
“Zelfdoding is een waarschuwing aan ons allemaal”
Volgens Lau gaat achter iedere zelfdoding een menselijk verhaal schuil. Mensen die zich langdurig ongehoord, eenzaam of zonder perspectief voelen, mogen volgens hem niet aan hun lot worden overgelaten.
“Zelfdoding is niet alleen een persoonlijk drama. Het is ook een ernstige waarschuwing aan onze samenleving. We moeten ons telkens afvragen of signalen eerder herkend hadden kunnen worden en of er voldoende ondersteuning beschikbaar was.”
Hij benadrukt dat mentale gezondheid een gezamenlijke verantwoordelijkheid is van overheid, zorginstellingen, scholen, maatschappelijke organisaties en de samenleving als geheel.
Meer investeren in geestelijke gezondheidszorg
De parlementariër pleit voor gerichte investeringen in de geestelijke gezondheidszorg. Volgens hem is het noodzakelijk dat psychologische hulp laagdrempeliger en beter toegankelijk wordt voor iedereen die ondersteuning nodig heeft.
Lau wijst erop dat preventie minstens zo belangrijk is als behandeling. “Wij mogen niet wachten totdat er opnieuw een leven verloren gaat voordat wij in actie komen. Voorkomen is altijd beter dan genezen.”
Taboe doorbreken
Volgens de NPS-politicus blijft het onderwerp zelfdoding voor veel mensen moeilijk bespreekbaar. Juist daardoor zoeken mensen vaak pas hulp wanneer de problemen al ernstig zijn geworden.
Hij roept op om het taboe rond mentale gezondheid te doorbreken en meer ruimte te creëren voor open gesprekken binnen gezinnen, scholen, werkplekken en de samenleving.
“Niemand mag zich alleen voelen met zijn of haar problemen. Door eerder te luisteren en eerder hulp aan te bieden, kunnen we mogelijk levens redden.”
Oproep tot gezamenlijke verantwoordelijkheid
Lau benadrukt dat een effectieve aanpak alleen mogelijk is wanneer verschillende instanties gezamenlijk optrekken. Daarbij noemt hij onder meer de overheid, zorgverleners, onderwijsinstellingen, religieuze organisaties en maatschappelijke organisaties als belangrijke partners.
Volgens hem moet de focus liggen op vroegsignalering, preventie, begeleiding en het versterken van voorzieningen die mensen in psychische nood snel kunnen ondersteunen.
“Een samenleving wordt niet alleen beoordeeld op hoe zij reageert na een tragedie, maar vooral op wat zij doet om tragedies te voorkomen.”
