Bijna dagelijks wordt Suriname geconfronteerd met berichten over seksueel misbruik van minderjarigen. Steeds opnieuw lezen wij over volwassen mannen die zich vergrijpen aan meisjes die nog kinderen zijn.
Maar ook vrouwen maken zich schuldig aan seksueel misbruik van minderjarigen. Achter elk nieuwsbericht schuilt een kind dat zijn of haar veiligheid, vertrouwen en onschuld is kwijtgeraakt.
Het zijn niet slechts incidenten. Het zijn signalen van een dieper maatschappelijk probleem dat wij te lang hebben genegeerd, gebagatelliseerd of verborgen gehouden.
Als UMA maken wij ons ernstige zorgen over de omvang van seksueel geweld tegen kinderen in Suriname en de manier waarop dit geweld in sommige gemeenschappen wordt genormaliseerd of zelfs verdedigd.
Wanneer cultuur wordt gebruikt als schild voor misbruik
In verschillende delen van de wereld, maar ook binnen onze eigen regio, worden minderjarige meisjes nog steeds blootgesteld aan vroegtijdige huwelijken, seksuele relaties met volwassenen en andere vormen van uitbuiting onder het mom van cultuur, traditie of gewoonte.
Wij moeten de moed hebben om te erkennen dat niet elke traditie bescherming verdient.
Wanneer een meisje van 13, 14 of 15 jaar wordt gekoppeld aan een volwassen man, spreken wij niet over cultuur. Wij spreken over machtsongelijkheid. Wij spreken over de ontzegging van kinderrechten. Wij spreken over geweld.
Cultuur mag nooit worden gebruikt als schild om schadelijke praktijken te beschermen. Tradities die kinderen beschadigen, moeten worden bevraagd, niet verdedigd.
De gevaarlijke kracht van mentale programmering
Een van de meest verraderlijke vormen van geweld is de mentale conditionering die vaak aan seksueel misbruik voorafgaat.
Generaties lang wordt sommige meisjes geleerd dat gehoorzaamheid belangrijker is dan hun eigen veiligheid. Dat zwijgen een deugd is. Dat oudere mannen altijd gerespecteerd moeten worden. Dat familie-eer boven persoonlijk welzijn staat.
Daardoor groeien sommige kinderen op zonder te beseffen dat wat hen wordt aangedaan, verkeerd is.
Wanneer slachtoffers leren dat hun pijn normaal is, wordt misbruik onzichtbaar. Wanneer gemeenschappen leren dat bepaalde vormen van uitbuiting erbij horen, ontstaat een cultuur van stilte waarin daders kunnen blijven opereren.
Armoede en achterstelling vergroten het risico
Seksueel misbruik komt voor in alle lagen van de samenleving, maar kinderen in achterstandswijken, afgelegen gebieden en sociaal kwetsbare gezinnen lopen vaak een groter risico.
Armoede, beperkte toegang tot onderwijs, gebrek aan voorlichting en economische afhankelijkheid maken kinderen extra kwetsbaar voor manipulatie en uitbuiting.
Te vaak worden financiële voordelen, voedsel, cadeaus of de belofte van een betere toekomst gebruikt om kinderen in afhankelijkheidsrelaties te trekken. Wat begint als hulp, eindigt soms in misbruik.
Een samenleving die kinderen onvoldoende beschermt tegen deze risico’s laat haar meest kwetsbare burgers in de steek.
Seksueel misbruik kent geen etniciteit, religie of geslacht
Het is belangrijk om te erkennen dat seksueel geweld niet beperkt is tot één bevolkingsgroep, cultuur, religie of gemeenschap.
Daders komen voor in alle lagen van de samenleving. Onder hen bevinden zich familieleden, buren, leraren, geestelijke leiders, werkgevers, partners en vertrouwenspersonen.
Ook het idee dat uitsluitend mannen daders zijn, is onjuist. Hoewel mannen verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de geregistreerde gevallen, maken ook vrouwen zich schuldig aan seksueel misbruik van kinderen.
Het slachtoffer staat centraal, niet de afkomst, status of positie van de dader.
De prijs van stilte
Een van de grootste bondgenoten van seksueel misbruik is stilte.
Te vaak wordt een zaak binnenskamers gehouden om de familie te beschermen. Te vaak wordt een slachtoffer onder druk gezet om geen aangifte te doen. Te vaak wordt de reputatie van de dader belangrijker gevonden dan het welzijn van het kind.
Iedere keer dat een gemeenschap zwijgt, krijgt een dader de ruimte om opnieuw toe te slaan.
Iedere keer dat een slachtoffer niet wordt geloofd, wordt het trauma verdiept.
Iedere keer dat wij wegkijken, verliezen wij een deel van onze menselijkheid.
Bescherm het kind, niet de dader
UMA roept ouders, verzorgers, scholen, religieuze instellingen, gemeenschapsleiders en de overheid op om seksueel misbruik van kinderen niet langer te behandelen als een ongemakkelijk onderwerp waarover men liever zwijgt.
Kinderen moeten worden geleerd dat hun lichaam van hen is. Slachtoffers moeten toegang krijgen tot bescherming, begeleiding en gerechtigheid. Daders moeten consequent worden vervolgd, ongeacht hun maatschappelijke positie.
Daarnaast moeten schadelijke sociale normen, tradities en overtuigingen die misbruik mogelijk maken openlijk worden besproken en bestreden.
Een oproep aan heel Suriname
De bescherming van kinderen mag geen politieke, culturele of religieuze discussie zijn. Het is een morele verplichting.
Wij kunnen niet blijven spreken over ontwikkeling, vooruitgang en nationale groei terwijl onze kinderen dagelijks slachtoffer worden van geweld, uitbuiting en misbruik.
Laten wij daarom samen een duidelijke boodschap afgeven: geen enkel kind mag worden opgeofferd aan traditie, macht, geld of lust.
Kinderen zijn geen bezit. Kinderen zijn geen handelswaar. Kinderen zijn geen bruiden. Kinderen zijn geen prooi.
Kinderen verdienen bescherming, liefde, onderwijs en een veilige toekomst.
Suriname mag niet langer wegkijken.
Zwijgen beschermt de dader. Spreken beschermt het kind.
Ephata Mijnals
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
