De Surinaamse muzikant, luchtvaartkundige en student van rehabilitatie- en organisatietechnologieën van L. Ron Hubbard, Sonny Khoeblal, pleit voor een nationaal herstelprogramma voor dak- en thuislozen en andere kwetsbare groepen in Suriname.
In een reactie op het recente artikel van Dr. Ashwin Ramcharan over de zwerversproblematiek en armoede, benadrukt Khoeblal tegenover GFC Nieuws dat financiële ondersteuning alleen onvoldoende is om mensen duurzaam uit hun situatie te helpen.
Kwetsbare burgers mogen niet worden vergeten
Volgens Khoeblal zegt de manier waarop een samenleving omgaat met haar meest kwetsbare burgers veel over de staat van het land zelf.
Hij stelt dat mannen en vrouwen die ontredderd, dakloos of psychisch uitgeput op straat leven, niet alleen persoonlijke problemen weerspiegelen, maar ook maatschappelijke uitdagingen blootleggen.
Hij geeft aan de kern van de zorgen van Dr. Ramcharan te delen en benadrukt dat een land zijn zwaksten niet mag vergeten.
Meer dan alleen financiële hulp
Vanuit zijn studies binnen de rehabilitatietechnologie van de Amerikaanse onderzoeker en auteur L. Ron Hubbard wijst Khoeblal erop dat de discussie niet alleen moet gaan over de vraag waar financiële middelen vandaan moeten komen, maar ook over welke concrete programma’s nodig zijn om mensen daadwerkelijk opnieuw op te bouwen.
Volgens hem herstelt geld alleen geen mensen. Er moet ook aandacht zijn voor herstel van eigenwaarde, doelgerichtheid, verantwoordelijkheid, vaardigheden en het vermogen van mensen om opnieuw actief deel te nemen aan de samenleving.
Pleidooi voor nationaal herstelprogramma
Khoeblal stelt daarom voor dat Suriname werkt aan een nationaal herstelprogramma waarin opvang, begeleiding en rehabilitatie centraal staan.
Volgens hem moet eerst worden gekeken naar de achtergrond en situatie van de betrokken personen, gevolgd door opvang, stabilisatie en begeleiding richting herstel.
Daarnaast benadrukt hij het belang van opleiding, levensvaardigheden, werktraining en uiteindelijke re-integratie in werk, familie en gemeenschap. Hij noemt het essentieel dat mensen opnieuw perspectief, structuur en zelfstandigheid krijgen.
Samenwerking tussen overheid en samenleving
Volgens Khoeblal beschikt Suriname over voldoende menselijke en maatschappelijke kracht om een dergelijk programma op te zetten.
Hij wijst op de rol die kerken, ondernemers, gemeenschappen en de overheid gezamenlijk kunnen spelen bij het ondersteunen van kwetsbare groepen.
Hij pleit voor een brede samenwerking waarbij niet alleen financiële solidariteit centraal staat, maar ook organisatorische ondersteuning en menselijke rehabilitatie.
Perspectief als maatstaf voor ontwikkeling
Khoeblal benadrukt dat de ontwikkeling van een land niet uitsluitend wordt bepaald door economische cijfers, maar ook door de mate waarin een samenleving mensen opnieuw perspectief kan bieden.
Volgens hem is het moment aangebroken om verschillende maatschappelijke krachten samen te brengen in een programma dat niet alleen armoede beheert, maar mensen daadwerkelijk helpt weer overeind te komen.
