Bezoekers van een nieuw Hot Pot restaurant aan de Anamoestraat in het noorden van Paramaribo, niet ver van supermarkt Mimi, hebben bij GFC Nieuws hun beklag gedaan over ernstige communicatieproblemen met het personeel.
Volgens meerdere klanten blijkt het vrijwel onmogelijk om eenvoudige vragen te stellen, omdat medewerkers uitsluitend Chinees of Spaans spreken.
Een koppel dat dit weekend een heugelijk feit wilde vieren in het restaurant op de eerste verdieping van een gebouw, zegt teleurgesteld te zijn vertrokken over de taalbarrière.
Volgens hen konden zelfs simpele vragen niet worden gesteld.
“We wilden gewoon vragen of er sojasaus was, maar dat lukte niet. Men verstaat letterlijk geen woord en zelfs gebarentaal hielp nauwelijks, want men spreekt geen Surinaams, geen Engels en ook geen Nederlands.
Het is een trieste bedoening dat wij in eigen land niet normaal kunnen communiceren,” aldus het tweetal.
Waardering voor zaak maar kritiek op communicatie
Opvallend is dat de kritiek zich vrijwel uitsluitend richt op de communicatie. Verschillende bezoekers zeggen zeer tevreden te zijn over de netheid van de zaak, de sfeer en het voorkomen van het personeel.
“Alles is wat dat betreft een pluspunt,” zegt een klant. “Maar je kan geen restaurant openen en draaien in Suriname zonder dat je met de lokale bevolking een normaal gesprek kan voeren.”
Volgens meerdere consumenten zorgt het probleem niet alleen voor ongemak, maar ook voor onzekerheid, bijvoorbeeld bij vragen over ingrediënten, allergieën of bediening.
Oproep voor taaleisen in vergunningen
Sommige bezoekers vinden dat de kwestie breder bekeken moet worden en dat bij horecavergunningen minimale taaleisen moeten gelden.
Volgens hen zou moeten worden vastgelegd dat personeel op zijn minst in het Nederlands, Surinaams of Engels met klanten moet kunnen communiceren.
Voorstanders van zo’n regel stellen dat dit niet bedoeld is als kritiek op buitenlandse ondernemers, maar als basisvoorwaarde voor goede dienstverlening.
De discussie raakt volgens waarnemers aan een bredere vraag: hoe internationaal mag dienstverlening zijn als de communicatie met lokale klanten in het gedrang komt.
Voor de klagers staat vast dat gastvrijheid niet alleen draait om sfeer en eten, maar ook om verstaan en begrepen worden.
