Wie regelmatig spreekt met Surinaamse Nederlanders die op vakantie naar Suriname komen hoort vaker dezelfde geluiden.
De liefde voor het land blijft groot, maar de frustraties nemen toe. Het is dan ook een misvatting om te denken dat deze ergernissen overdreven zijn.
Wie langere tijd in Nederland heeft gewoond raakt gewend aan een bepaalde mate van efficiëntie en orde. Die ervaringen neem je onvermijdelijk mee wanneer je terugkeert naar je geboorteland. Juist daardoor vallen tekortkomingen hier extra op.
Dagelijkse voorzieningen laten te wensen over
Een van de grootste pijnpunten is de onbetrouwbaarheid van basisvoorzieningen. Stroomuitval die honderden keren per jaar voorkomt is voor veel toeristen simpelweg onacceptabel.
Elektriciteit is geen luxe, maar een basisbehoefte.
Hetzelfde geldt voor water. Voor iemand die uit Nederland komt, is het bijna onvoorstelbaar dat er soms helemaal geen water uit de kraan komt, of slechts een zwakke straal. Dit soort situaties zorgen niet alleen voor ongemak, maar ook voor verbazing en onbegrip.
Smerigheid op straat
Ook de zichtbare vervuiling in het straatbeeld draagt sterk bij aan de ergernis. Op veel plekken liggen plastic flessen, etensresten en ander afval simpelweg langs de weg, wat een onverzorgde indruk geeft.
Voor bezoekers uit Nederland die gewend zijn aan strikte afvalverwerking en schone straten, is dit moeilijk te begrijpen.
Het versterkt het gevoel dat basale normen rond leefomgeving en verantwoordelijkheid onvoldoende worden nageleefd.
Infrastructuur en onderhoud blijven achter
Daarnaast is de staat van de infrastructuur een bron van irritatie. Grote gaten in drukke wegen vormen niet alleen een risico, maar geven ook het gevoel dat problemen te lang blijven liggen.
Dat reparaties soms weken of zelfs maanden op zich laten wachten, draagt bij aan het beeld van traagheid en gebrek aan prioriteit.
Het is belangrijk om deze kritiek niet weg te wuiven. Juist deze groep heeft een waardevol referentiekader.
Hun ervaringen kunnen helpen om bewustwording te creëren en uiteindelijk verbeteringen te stimuleren. Want wie Suriname liefheeft, wil het ook vooruit zien gaan.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
