Suriname stevent volgens analist Ashwin Ramcharan af op een economisch en geopolitiek kantelpunt, waarbij de relatie met Nederland steeds minder betekenis heeft.
In een opiniestuk aan GFC Nieuws stelt hij dat vijftig jaar beleid het land hebben veranderd in een “import junkie”, volledig afhankelijk van buitenlandse goederen en zonder sterke eigen productie.
Volgens Ramcharan is de huidige situatie het gevolg van langdurig wanbeleid en politieke corruptie. Terwijl de regering onder leiding van Jennifer Geerlings-Simons en Gregory Rusland blijft lenen en inzet op toekomstige olie-inkomsten, ziet de bevolking haar koopkracht dagelijks afnemen door stijgende inflatie.
Hij waarschuwt bovendien dat internationale prijsstijgingen, onder meer van olie en kunstmest, de landbouwsector zwaar zullen raken.
Nederland biedt volgens hem geen oplossing meer
In zijn bijdrage stelt Ramcharan dat Nederland vooral vasthoudt aan historische banden, maar geen concrete economische uitweg biedt voor Suriname. De rol van Den Haag noemt hij symbolisch en onvoldoende om het land uit de huidige crisis te helpen.
Daartegenover pleit hij voor een heroriëntatie richting de Verenigde Staten. Volgens de ervaren analist is de Surinaamse economie feitelijk al sterk gedollariseerd en zou verdere aansluiting bij Amerikaanse invloedssferen logischer zijn.
Een eventueel referendum hierover zou volgens hem op brede steun kunnen rekenen.
Ramcharan concludeert dat Suriname voor een fundamentele keuze staat.
Blijven vasthouden aan traditionele partners zoals Nederland, of kiezen voor een nieuwe koers gericht op economische stabiliteit en toekomstperspectief.
