Op de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie vraagt het UN SDG Jeugdambassadeursprogramma Suriname nadrukkelijk aandacht voor de mentale gezondheid van jongeren in Suriname.
Aanleiding vormen recente berichten over zelfmoordgevallen onder jongeren, die diepe indruk hebben gemaakt op de samenleving.
Zorgwekkende signalen onder jongeren
Volgens de jeugdambassadeurs schuilt achter elk incident een persoonlijk verhaal van hoop, dromen en gemiste kansen. De impact reikt verder dan het individu en raakt families, scholen en gemeenschappen.
Zij benadrukken dat mentale gezondheid een essentieel onderdeel is van welzijn en ontwikkeling, en niet als bijzaak mag worden gezien.
Veel jongeren in Suriname ervaren druk vanuit verschillende hoeken, waaronder sociale verwachtingen, economische onzekerheid, studie- en werkstress en familieomstandigheden.
Daarnaast speelt de invloed van sociale media een steeds grotere rol. Mentale problemen worden echter vaak niet besproken, waardoor jongeren hun pijn in stilte dragen.
Volgens het programma ligt echte kracht juist in het erkennen van kwetsbaarheid en het durven zoeken van hulp.
Oproep tot bewustwording en actie
De SDG Jeugdambassadeurs doen een dringende oproep aan de samenleving om meer aandacht te besteden aan mentale gezondheid en signalen tijdig te herkennen.
Zij benadrukken dat open communicatie en onderlinge betrokkenheid van levensbelang kunnen zijn. Het doorbreken van taboes en het creëren van veilige ruimtes voor gesprek worden gezien als cruciale stappen in het voorkomen van verdere tragedies.
Gezamenlijke verantwoordelijkheid
Het programma onderstreept dat mentale gezondheid niet alleen een individueel probleem is, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid van ouders, scholen, overheid en maatschappelijke organisaties.
Er wordt gepleit voor betere toegankelijkheid en zichtbaarheid van professionele hulpverlening, zodat jongeren tijdig de ondersteuning krijgen die zij nodig hebben.
Boodschap van hoop en solidariteit
De jeugdambassadeurs sluiten af met een krachtige boodschap aan jongeren: zij staan er niet alleen voor en hun leven heeft waarde.
Het moment wordt gezien als een kans voor de samenleving om te kiezen voor meer empathie, openheid en concrete actie, en tegelijkertijd een duidelijk signaal af te geven tegen discriminatie en uitsluiting.
