Het is ergens wel erg triest gesteld wanneer een deel van onze samenleving “uitgaan” definieert als een bezoek aan een casino of het wekelijks afstruinen van allerlei restaurants om de buik vol te eten.
Voor hen lijkt een gezellige avond gelijk te staan aan gokken of eindeloos tafelen. Ik vind dat bijzonder beperkt.
Gokken als schijnvermaak
Het gokken lijkt in veel gevallen meer op een soort verslaving dan op een avondje ontspanning.
Wanneer ik toevallig langs een casino in Paramaribo rijd, zie ik weleens kennissen van mij daar binnenstappen, alsof ze “uitgaan”. Het enige wat ik kan doen is mijn hoofd schudden.
Ze stappen op hun best gekleed een zaterdagavond binnen, brengen er uren door en keren daarna vaak platzak terug. En dat zou een gezellige avond voorstellen?
Eten als enige uitje
En dan het eten in restaurants. Ik ken mensen die jaar in en jaar uit niets anders lijken te doen dan van restaurant naar restaurant trekken, overal gerechten bestellen, elkaar foto’s sturen van wat ze eten en trots vertellen waar ze net geweest zijn.
Uitgaan lijkt voor hen puur te draaien om consumeren en niet om beleven.
Uitgaan moet meer zijn
Nee, uitgaan zou veel meer moeten hebben. Het gaat om beleven, ontdekken en verbinden. Een avondje cultuur, een live-optreden, een wandeling door de stad, een museumbezoek, of gewoon samen praten met vrienden op een plek die energie geeft.
Het gaat om herinneringen maken, niet alleen om geld uitgeven of de maag vullen. Daar zou meer aandacht voor moeten zijn, anders blijft uitgaan leeg en betekenisloos.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
