Een recent incident aan de Waterkant in Paramaribo heeft een discussie aangewakkerd over wat wel en niet gepast is tussen koppels in het openbaar.
Een man en vrouw werden daar aangesproken door een omstander die het niet netjes vond dat het koppel elkaar een kus gaf. Volgens de omstander hoort dergelijke affectie volgens hem thuis in de privésfeer en niet op een publieke plek.
Wat zegt de wet in Suriname
Juridisch gezien is er in Suriname geen wet die verbiedt dat een man en vrouw elkaar in het openbaar een kus geven. Handen vasthouden, omhelzen of een kus vallen niet onder strafbare feiten.
Alleen wanneer gedrag als zeer aanstootgevend of verstorend voor de openbare orde wordt aangemerkt kan er sprake zijn van ingrijpen door de autoriteiten.
Het incident aan de Waterkant laat daarmee vooral zien dat er sprake was van een moreel oordeel, niet van een wettelijke overtreding.
Botsing tussen normen en persoonlijke vrijheid
De reactie van de klager weerspiegelt een bredere opvatting binnen delen van de Surinaamse samenleving. Vooral conservatieve groepen vinden dat publieke affectie beperkt moet blijven tot handen vasthouden.
Alles wat daarbuiten valt, wordt door hen als ongepast gezien. Voor anderen is juist persoonlijke vrijheid leidend en hoort een onschuldig kusje bij normaal sociaal gedrag.
Vergelijking met Nederland
In Nederland is publieke affectie tussen koppels al decennialang een geaccepteerd onderdeel van het straatbeeld. Zoenen of knuffelen in parken of op straat leidt daar zelden tot opmerkingen van voorbijgangers.
Het contrast met Suriname onderstreept dat het debat hier vooral cultureel van aard is. Het incident aan de Waterkant maakt duidelijk dat de discussie over normen en vrijheid in de openbare ruimte nog lang niet is uitgewoed.
