Het valt me weleens op tijdens gesprekken met vriendinnen die in Nederland wonen. Zonder dat ik er expliciet naar vraag, komt het onderwerp telkens terug: aantrekkingskracht.
Niet zomaar algemeen, maar opvallend vaak gericht op mannen in bepaalde beroepen. Politiemannen, piloten en marechaussees worden genoemd met een glinstering in de ogen.
Het uniform lijkt daar in Nederland iets te doen. Iets los te maken. Het straalt volgens hen rust, zekerheid en betrouwbaarheid uit. En ja, ook status.
Dat zette me aan het denken, vooral omdat het beeld totaal anders is wanneer ik met vriendinnen in Suriname praat. Dezelfde beroepen, maar een compleet andere reactie. Het contrast is te groot om toeval te zijn.
Uniform als symbool van vertrouwen
In Nederland lijkt het uniform meer te staan voor orde, professionaliteit en bescherming. Veel vrouwen geven aan dat ze zich veilig voelen bij mannen in die functies.
De marechaussee en soms de politie worden gezien als streng maar rechtvaardig, en piloten als gedisciplineerd en verantwoordelijk.
Het zijn beroepen die vertrouwen uitstralen, mede door het systeem waarin ze functioneren. Het gezag wordt er breed gedragen en gerespecteerd, en dat lijkt door te werken in hoe aantrekkelijk iemand wordt gevonden.
Surinaamse realiteit voelt anders
In Suriname ligt dat genuanceerder. Piloten hebben hier inderdaad een bijzondere status. Wanneer ze in uniform voorbij lopen, wordt dat openlijk toegegeven.
Maar politiemannen of de militaire politie? Nee, daar hoor ik geen romantische verhalen over.
Mijn vermoeden is dat dit minder te maken heeft met de mannen zelf en meer met hoe hun rol in de samenleving wordt beleefd.
In Suriname wordt gezag mogelijk vaker gekoppeld aan macht, afstand of zelfs wantrouwen, en dat haalt de glans van het uniform weg.
Misschien draait aantrekkingskracht uiteindelijk niet om het uniform, maar om wat het vertegenwoordigt.
Waar vertrouwen, stabiliteit en respect overheersen, wordt het aantrekkelijk. Waar twijfel en frustratie leven, verdwijnt die magie.
Bijna hetzelfde pak, een andere uitstraling. En dat zegt misschien meer over de samenleving dan over de man die het draagt.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
